บทที่ 148 เก่งยิ่งกว่าสุนัขตำรวจในละครโทรทัศน์
แสงอรุณรุ่งอันอบอุ่นสาดส่องลงมายังผืนดิน
แท็กซี่คันหนึ่งขับมาด้วยความเร็วบนถนนกว้าง นอกจากคนขับรูปร่างอ้วนที่รับผิดชอบในการขับรถแล้ว ยังมีชายหนุ่มและหญิงสาวอีกสามคนในรถ
เฉินอันฉีนั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับ สวมหูฟัง เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ที่สวยงามนอกหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ ส่วนเบาะนั่งแถวหลังมีคู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังซุกตัวกันอยู่
ทันใดนั้น ชายหนุ่มรูปงามที่อยู่เบาะหลังก็แตะไหล่ของเฉินอันฉีและถามขึ้นมา
“อันฉี ฉันได้ยินมาว่าหวังเทากำลังไล่ตามเธออยู่?”
เฉินอันฉีถอดหูฟังออกแล้วหันไปถาม “นายพูดอะไรนะ?”
“ฉันได้ยินมาว่าหวังเทากำลังไล่ตามเธอ นั่นไม่เป็นความจริงใช่ไหม” หลี่ลี่เฟิงถาม
“ใช่ ใช่ ฉันเองก็ได้ยินมาว่าหวังเทาสารภาพรักกับเธอที่โรงอาหารเมื่อวานนี้ตอนเย็น จริงไหม?” หม่าเซียวลี่ถามด้วยความสงสัย
“ฉันไม่ได้ชอบเขา” เฉินอันฉีตอบ
“น่าเสียดาย หวังเทาเป็นหนุ่มหล่อที่มีชื่อเสียงในมหาลัยของเรานะ เขายังเป็นนายน้อยรุ่นที่สองของครอบครัวที่มีทั้งเงินและอำนาจ ทำไมเธอไม่ลองพิจารณาเขาหน่อยล่ะ” หม่าเซียวลี่กล่าวอย่างเสียดาย
“ในช่วงสองปีที่ผ่านมา มีสาว ๆ หลายคนมีความสัมพันธ์กับเขา แล้วไง สิ่งที่ผู้หญิงเหล่านั้นได้รับคืออะไร ได้ของขวัญแพง ๆ จากเขา? ได้ไปยังสถานที่หรูหรา? ได้กินอาหารราคาแพง?” เฉินอันฉีพูดขึ้น “ฉันชอบนักแสดงเฉินปิงปิงมาก พวกเธอรู้ไหมว่าทำไม”
“ทำไ
