้าง “คุณสามารถแก้พิษของนิกายดอกบัวขาวได้งั้นเหรอ? สามารถช่วยชีวิตของผมได้?”
“ใช่” โจวอี้พยักหน้าอย่างใจเย็น
สีหน้าของเฉิงฮ่าวดีขึ้นทันตาเห็น
แต่ในขณะเดียวกันหัวใจของเขาก็รู้สึกเจ็บปวด
เขาจะหักหลังโจวอี้ได้อย่างไรถ้าเขารู้ว่าอีกฝ่ายสามารถแก้ปัญหานี้ได้? เรื่องราวมันจะลงเอยแบบนี้ได้อย่างไร?
พี่น้องหลายคนเสียชีวิตไปอย่างอนาถ ตัวเขาเองก็มือด้วนไปข้างหนึ่ง และความสัมพันธ์ของเขากับโจวอี้ก็เปลี่ยนไป
“มันคือโชคชะตา!” เฉิงฮ่าวหัวเราะอย่างขมขื่นพลางมองไปที่ลูกน้องของตัวเองสี่คนซึ่งกำลังวิ่งเข้ามาหา เขาส่ายศีรษะเล็กน้อยก่อนจะถามโจวอี้ว่า “คุณต้องการให้ผมทำอะไร”
โจวอี้มองอีกฝ่ายอย่างพินิจและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “หากคนอื่นในนิกายดอกบัวขาวรู้ถึงการมีอยู่ของผม พวกเขาจะมาที่จินหลิงเพื่อตรวจสอบอย่างแน่นอน และเมื่อพวกเขามาถึง คนแรกที่พวกเขาจะตามหาคือคุณ หากมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น ผมต้องการให้คุณแจ้งผมให้เร็วที่สุด”
“ถ้าไม่อย่างนั้น หลังจากนี้คุณต้องช่วยผมค้นหาข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับนิกายดอกบัวขาว นิกายของพวกเขาอยู่ที่ไหน มีทั้งหมดกี่คน และสมาชิกแต่ละคนมีระดับการฝึกฝนอยู่ระดับไหน”
“จำไว้ว่าข้อมูลยิ่งละเอียดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น”
เฉิงฮ่าวพยักหน้ารับ
เขารู้ว่าการสืบรวบรวมข้อมูลนี้เป็นหนึ่งในงานปกติที่โจวอี้ต้องการให้เขาทำ หากเขาขายชีวิตให้โจวอี้ และเมื่อไหร่ที่นิกายดอกบัวขาวหายไปจากโลกอย่างสมบูรณ์
