อกเด็กสามขวบ” โจวอี้ดึงบุหรี่ออกมาจุด ก่อนจะพูดขึ้นมาอีกครั้งว่า “คุณคิดว่าจะมีสักกี่คนที่ยอมซื้อกุญแจแพง ๆ แล้วไปที่โลกตงเทียนเพื่อฆ่าคนและขโมยของ? โลกตงเทียนที่เพิ่งเปิดใหม่เต็มไปด้วยสมบัติ การฆ่าคนและการปล้นจะได้ผลตอบแทนมากกว่าการล่าสมบัติงั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เฉิงฮ่าวก็ได้สติขึ้นมาทันที
เขาฉลาดมากอยู่แล้ว แต่ก่อนหน้านี้ความกังวลของเขาทำให้เขาไม่ได้ฉุกคิดถึงเรื่องนี้
เวลานี้เขาตระหนักได้แล้วว่าเพื่อนเก่าของอาจารย์ไม่น่าไว้ใจ
“โจวอี้ แล้วเราควรทำยังไงต่อไป”
“คุณไปพักเถอะ ผมจะไปหาเขาเอง”
“มันอันตรายเกินไป ผมจะไปด้วย”
“คุณจะกลายเป็นภาระของผม” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มระอา
“แค่ก ๆ…” เฉิงฮ่าวถึงกับสำลักและไม่ได้พูดอะไรอีก
เขารู้ว่าโจวอี้พูดถูก
เขาไม่เพียงแต่จะช่วยอะไรไม่ได้ แต่จะกลายเป็นภาระอีกต่างหาก แต่เขาก็ไม่สบายใจที่เห็นโจวอี้ต้องออกไปเสี่ยงคนเดียว
ไม่นานนัก รถออฟโร้ดก็มาถึงโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิง
ขณะที่เฉิงฮ่าวกำลังเตรียมตัวจะลงจากรถ โจวอี้ก็กดไหล่ของเขาไว้ทันที
“มีอะไรเหรอ?” เฉิงฮ่าวสงสัย
“ในฐานะศิษย์ของสำนักโอสถ คุณรู้ไหมว่าผมปรุงยาอะไรได้ดีที่สุด”
“ยาอะไร?”
“ยาพิษ!” โจวอี้ตบไหล่อีกฝ่าย จากนั้นก็ผลักประตูเปิดออกก่อนจะลงจากรถ
ยาพิษ?
เขาเข้าใจแล้ว!
โจวอี้กำลังบอกใบ้
เขามองออกไปนอกรถและเห็นโจวอี้กำลังยืนพิงรถเงียบ ๆ พลางสูบบุหรี่ สีหน้าของเขาค่อนข้างผิดหวัง ทันใดนั้นเ
