บทที่ 141 ปล้นกลางถนน
มีดบินสองสามเล่มเสียบทะลุที่คอของมือปืนทั้งหลายในทันที ทำให้ผู้คุ้มกันคนอื่น ๆ ของเฉิงฮ่าวแสดงสีหน้าตื่นตระหนกออกมา
“ยิง อย่าปล่อยให้มันเข้ามาใกล้ได้ง่าย ๆ!” เฉิงฮ่าวตะโกน
ทันใดนั้น!
เสียงปืนก็ดังขึ้นเป็นชุดอีกครั้ง
น่าเสียดายที่ความเร็วของกระสุนนั้นเร็วไม่พอที่จะยับยั้งชายลึกลับในชุดดำ แม้ว่าจะไม่แข็งแกร่งเท่าผู้เชี่ยวชาญกึ่งปรมาจารย์ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ด้อยกว่ามากนัก ชายคนนั้นเข้าใกล้เฉิงฮ่าวและคนอื่น ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ
ห่างออกไปหลายสิบเมตร
โจวอี้เห็นวิกฤตของเฉิงฮ่าวและคนอื่น ๆ
เขารีบพุ่งเข้าไปช่วยอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า เข็มเงินหลายเล่มปรากฏขึ้นอีกครั้งที่มือซ้ายและซัดออกเข้าใส่ชายลึกลับในชุดดำ
ทันใดนั้น ไหล่ขวาของเฉิงฮ่าวก็ถูกเจาะจนเป็นรู
มันไม่ใช่เพราะการโจมตีจากชายลึกลับในชุดดำ แต่มีใครบางคนกำลังยิงมาด้วยปืนสไนเปอร์จากระยะไกล
โจวอี้เริ่มตื่นตัวขึ้นมามากขึ้น กระสุนสไนเปอร์เร็วกว่ากระสุนปืนพกมาก เขาสามารถหลบกระสุนปืนพกได้ แต่ถ้าได้พบกับผู้เชี่ยวชาญด้านการซุ่มยิงเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะสามารถหลบหลีกได้ แต่มันจะส่งผลต่อการที่เขาเข้าไปช่วยชีวิตเฉิงฮ่าวแน่นอน
โชคดีที่เข็มเงินที่โจวอี้ซัดออกไปก่อนหน้านี้ทำให้ชายลึกลับในชุดดำชะงักฝีเท้าลงได้บ้าง
แต่มันยังไม่พอ
ชายลึกลับในชุดดำอยู่ใกล้เฉิงฮ่าวมากเกินไป
สีหน้าของเฉิงฮ่าวเปลี่ยนไปอย่างมาก ลูกน้องสองคนของเขากระโดดมาบังหน้าไว้ แ
