าลังจะจับตัวเจียงผิงอันได้อยู่นั้น เจียงผิงอันพลันย่อตัวลง ทิ้งวิญญาณเทวะวิญญาณร้ายอยู่ที่เดิม
เกาเฉวียนคว้าถูกอากาศ ทะลุตัววิญญาณเทวะวิญญาณร้ายไป
ขณะนี้เอง สีหน้าของเกาเฉวียนแปรเปลี่ยน รู้สึกได้ว่าอายุขัยถูกกลืนกิน
ขณะเดียวกัน โครงกระดูกวิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นจากทั่วทิศ เสียงโหยไห้ระงมชวนขนลุก
อัสนีหยินของเจียงผิงอันเรียกวิญญาณร้ายเหล่านี้มา
สีหน้าของเกาเฉวียนแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เรื่องน่าหงุดหงิดใจที่สุดของเจ้าพวกนี้ก็คือ ขอเพียงสัมผัสถูกตัวอายุขัยก็จะถูกเขมือบไป
พรึ่บ!
อ านาจอัคคีชวนสะพรึงระเบิดออกจากร่างของเกาเฉวียน ผลาญเผาวิญญาณร้ายทั้งหลายให้ล่าถอย
เกาเฉวียนมิใช่ผู้ฝึกตนชั่วร้าย เขาแค่เลวโดยสันดาน เปลวเพลิงที่เขาปลดปล่อยออกมาผลาญวิญญาณร้ายไปมากมาย จึงไม่มีวิญญาณร้ายตนอื่นกล้าเข้าใกล้
“ก่อเรื่องพอแล้วหรือยัง!”
เกาเฉวียนเดือดโทสะ แค่จับผู้ฝึกตนระดับต ่าคนเดียว แต่กลับท าเขาเสียเวลาไปหลายอึดใจ
แม้เวลาประมือจะแสนสั้น แต่ก็ท าให้เขารู้สึกเหมือนถูกหยาม
ขณะนี้ เกาเฉวียนเห็นเจียงผิงอันตวัดพู่กันสีทองด้ามหนึ่งมายังตรงหน้าเขา
เมื่อเห็นคลื่นพลังมหาเต๋า สีหน้าของเกาเฉวียนพลันเผยสีหน้าตื่นตะลึงขวัญผวา
ศาสตราเซียนครึ่งขั้น!!
