หน่งรองกัปตันทีมรักษาความปลอดภัย
วันนี้เขาอารมณ์ดีเพราะเขาได้พบกับครูสาวสวยในโรงเรียนเมื่อเขาไปนัดบอด และอีกฝ่ายก็พอใจเขามากด้วย ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกว่าโลกนี้มันช่างสวยงามเหลือเกิน
อย่างไรก็ตาม
เมื่อรถตู้จอดที่ประตู ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา รอยยิ้มของเขาค่อย ๆ จางลง และการแสดงออกของเขาก็ถึงกับแข็งค้าง
คนคนนี้อีกแล้ว!
ทุกครั้งที่เฉินซานจินคิดถึงการพบกันครั้งแรกของเขากับโจวอี้ รอยยิ้มอันน่าสยดสยองและความสามารถแปลก ๆ ของอีกฝ่ายหนึ่งก็ทำให้เขารู้สึกกลัว
คนคนนี้มักจะยิ้มเหมือนแกะที่อบอุ่น แต่แท้จริงแล้วคือหมาป่าที่ห่มหนังแกะ!
“อ้าว เข้าเวรอีกแล้วเหรอ” โจวอี้ยิ้มทักทายก่อนจะหยิบบุหรี่ออกมาแล้วยื่นให้เขา “สักมวนไหม?”
“อ…อ่า ไม่ ไม่ ผมไม่ ขอบคุณ คุณโจว” เฉินซานจินหัวเราะแห้ง ๆ
“ช่างเถอะ เปิดประตูให้เราหน่อย ในรถมีบางอย่างที่ต้องเอาเข้าไปส่งในโรงเรียน” โจวอี้กล่าว
“มันคืออะไร?” เฉินซานจินระแวง
“มันคือ…”
โจวอี้ยังพูดไม่ทันจบ เสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นมาข้างหลังก็ดึงดูดความสนใจของเขาไปทันที
“ช่วยด้วย! อย่าพาลูกฉันไป…”
โจวอี้หันกลับไปมองข้างทางแล้วก็พบว่ามีชายหนุ่มสองคนสวมโค้ทหนังสีดำกำลังคว้าตัวเด็กออกมาจากแขนของหญิงสาว ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นรถตู้ที่อยู่ไม่ไกล โดยมีเด็กชายอายุราวสี่ห้าขวบอยู่ในอ้อมแขน
ลักพาตัวเด็ก?
กลางวันแสก ๆ ใครมันกล้าได้กล้าเสียขนาดนี้
โจวอี้รีบวิ่งไปที่รถตู้ เมื่อผ่าน
