บทที่ 129 คำถามและคำตอบ
จางเหิงจดจำฝังใจอย่างยิ่งกับบทเรียนอันเจ็บปวดที่เขาได้รับ เขาไตร่ตรองไปนับครั้งไม่ถ้วนระหว่างที่ถูกจำคุกไปหกเดือน จิตใจของเขาตอนนี้แตกต่างไปจากเมื่อก่อนที่เคยเป็นผู้บริหารระดับสูงซึ่งเคยมีอำนาจ
เขากังวล แต่ก็ยังไม่สิ้นหวัง
เขาเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างหน้าและจัดชุดให้เรียบร้อย ก่อนจะตัดสินใจออกไปเดินเล่น
เขามาที่จินหลิงนับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นตอนนี้เขาจึงไม่ได้สนใจจะยืนชมทิวทัศน์ของเมืองสักเท่าไหร่
กริ๊ง…
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นอย่างกะทันหัน
จางเหิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเห็นชื่อของผู้โทรเข้าที่เคยบันทึกไว้
หลังจากหายใจเข้าลึก เขาก็กดรับสายและพูดว่า “ประธานจาง ผมจางเหิง คุณมีอะไรให้ผมรับใช้?”
“มาที่ห้องประชุมชั้นหกของโรงแรม” เสียงของจางซิ่วจือดังออกจากโทรศัพท์มือถือ
“จะไปเดี๋ยวนี้ครับ”
จางเหิงวางสาย ก่อนจะหยิบกระเป๋าเอกสารและออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว
ในไม่ช้าเขาก็ลงลิฟต์ไปที่ชั้นหก
ผู้หญิงในชุดสูทที่ดูดีและแว่นตาขอบทองกำลังรออยู่นอกห้องประชุมอย่างเงียบ ๆ หลังจากเห็นจางเหิง เธอก็ยิ้มและพูดว่า “คุณจาง เจ้านายของฉันและคนอื่น ๆ กำลังรอคุณอยู่ ตามฉันมาเลยค่ะ”
“ครับ!” จางเหิงพยักหน้าเบา ๆ แต่หัวใจของเขาสั่นไหวเล็กน้อย
เลขาสาวคนนี้เพิ่งพูดว่า ‘เจ้านายและคนอื่น ๆ ?’
นอกจากจางซิ่วจือแล้วยังมีคนอื่นรอเขาอยู่อีกเหรอ?
ไม่ใช่ว่าจางซิ่วจือต้องการพบเขาจริง ๆ แต่มีคนอื่น
