โจวอี้จรดนิ้วลงเพื่อบรรเลง ทว่าก่อนจะเริ่มบรรเลง เสียงเคาะประตูก็ขัดจังหวะเสียก่อน
ซีชิงอิ่งขมวดคิ้ว ความโกรธวาบผ่านดวงตา ตอนหยิบกู่ฉินออกมา เธอโทรไปแจ้งแล้วว่าห้ามให้ใครมารบกวนเธอ
ทันใดนั้นประตูก็ถูกผลักออกโดยจวงรุ่ย เขากำลังจะขอโทษที่เข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ ทว่าหลังจากที่เขาเห็นฉากในห้อง ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปในทันใด
ผู้ชาย? แถมยังเป็นหนุ่มหล่อ
หมอนี่ใคร?
มีความสัมพันธ์อะไรกับซีชิงอิ่ง?
สถานการณ์อะไรกัน ทำไมถึงอยู่ด้วยกันสองต่อสอง ดื่มชาและเล่นเครื่องดนตรีโบราณงั้นเหรอ?
หวงไห่เทาที่เดินตามมาอย่างร่าเริงเห็นฉากนี้ก็ตกตะลึงในทันที ดวงตาของเขาล่อกแล่ก มองเข้าไปด้านในอย่างอึ้ง ๆ
“ใครให้คุณเข้ามา มีมารยาทหรือเปล่า” ซีชิงอิ่งลุกขึ้นช้า ๆ เธอมองไปที่คนทั้งสองด้วยความไม่พอใจ
เธอรู้จักชายทั้งสอง ถึงจะรู้ว่าทั้งสองคนมีเกียรติ แต่เพราะพวกเขาขัดจังหวะการเล่นของโจวอี้และทำลายโอกาสในการฟังเพลงของเธอ เธอจึงแสดงท่าทีเย็นชาใส่
“ชิงอิ่ง เขาเป็นใคร” จวงรุ่ยไม่ได้คาดหวังว่าซีชิงอิ่งจะดุเขาทางสายตา เขาอายมากเลยเปลี่ยนเรื่องถามโจวอี้
เขาชอบซีชิงอิ่งมาตลอด ไล่ตามเธอมาตั้งหลายปีแล้ว
เนื่องจากเขารู้ว่าความเจ็บป่วยของซีชิงอิ่งนั้นรักษาไม่หาย และเธออาจจะตายในไม่ช้านี้ เขาจึงหยุดที่จะยึดติด และสร้างโอกาสในการพบกับซีชิงอิ่งเป็นครั้งคราวเท่านั้น
แต่เมื่อเขาได้ยินว่ามีแพทย์ชาวจีนสามารถรักษาโรคของซีชิงอิ่งได้ เ
