บทที่ 76 ราคาสวรรค์
สรุปได้ว่าตลอดทั้งวันมีคนทั้งหมดหกกลุ่มมาที่พาราไดซ์คลับ
ซึ่งผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด
ทั้งหมดต้องล่าถอยไปเพราะตัวตนของโจวอี้
โจวอี้ไม่รู้เรื่องศิลปะการต่อสู้โบราณสักเท่าไหร่ แต่ประสบการณ์ในวันนี้ทำให้เขาเข้าใจว่าผู้ที่แข็งแกร่งในโลกศิลปะการต่อสู้โบราณจะได้รับความเคารพ มีอำนาจที่เพียงพอ และเป็นประโยชน์อย่างมาก
นักรบโบราณเหล่านั้นหยิ่งยโสและไม่ยอมใคร สมบัติที่พวกเขาต้องการจะถูกใช้กำลังช่วงชิงไปอย่างเปิดเผยและอุกอาจ
เช้าวันรุ่งขึ้น
โจวอี้มาที่ร้านอาหารพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง เขาพบหลินเวยที่กำลังรับประทานอาหารอยู่
เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาพิเศษ พาราไดซ์คลับจึงงดรับแขกและให้วันหยุดกับพนักงานบางส่วน
ดังนั้นทั้งคลับจึงเงียบสงัด และจำนวนคนในร้านก็บางตา
“ศิษย์น้อง เมื่อไหร่อาจารย์จะกลับไปที่ภูเขาชางหลาง?” หลินเวยถาม
“ทำไมถึงอยากรู้?” โจวอี้ถามกลับ
“ฉันว่าจะได้ไปเยี่ยมเธอสักครั้ง” หลินเหว่ยยิ้ม
“คุณไม่กลัวว่าจะโดนทุบตีเหรอ” โจวอี้พูดติดตลก
“มันคุ้มค่าอยู่นะที่จะถูกตีเพื่อแลกกับยาดี ๆ” สีหน้าของหลินเวยดูหมดอารมณ์
“ศิษย์อกตัญญู ความต้องการที่จะไปเยี่ยมเยียนอาจารย์เป็นแค่เรื่องหลอกลวง เพราะในใจมีแต่ความโลภ! รีบอ้อนวอนผมเร็วเข้า ไม่งั้นถ้าผมเจออาจารย์อีกครั้ง ผมจะฟ้องเรื่องคุณให้หมด” โจวอี้หัวเราะ
“ใครอยากจะประจบประแจงนายกัน! แย่ที่สุด ฉันยอมโดนเฆี่ยนถึงสองครั้งยังดีกว่า” หลินเวยตะ