ว และถามด้วยผ่านรอยยิ้มอบอุ่น “คุณตาคุณยายดุเหมียวเหมี่ยวหรือไม่?”
“ไม่ดุ!” เด็กหญิงส่ายหัว
“แล้วแม่ล่ะ… ดุลูกหรือเปล่า” โจวอี้ถามอีกครั้ง
“ถ้าเหมียวเหมี่ยวทำอะไรผิด แม่ถึงจะดุเหมียวเหมี่ยว” ถังเหมียวเหมี่ยวกล่าว
“ใช่ ที่คุณยายดุแม่ ก็เหมือนที่แม่ดุหนูนั่นแหละนะ อันที่จริง แม่ทุกคนที่ดุลูกก็เพราะพวกเธอกำลังสอนบางอย่าง” โจวอี้อธิบายอย่างอดทนเมื่อเห็นว่าลูกสาวขมวดคิ้ว เขาก็ยิ้มอย่างขมขื่น “แน่นอน การดุด่าคนอื่นมันผิด เดี๋ยวพ่อจะบอกแม่ว่า ทีหลังอย่าดุหนูอีก โอเคมั้ย”
“อื้ม!” ถังเหมียวเหมี่ยวพยักหน้าและจุมพิตแก้มของโจวอี้
เหม่ยหลานมาเร็วมาก
หลังจากให้ลูกสาวไปกับเธอแล้ว โจวอี้ก็เฝ้ามองไปแผ่นหลังของพวกเขาที่กำลังจนลับสายตา ความรู้สึกเศร้าอย่างไม่สามารถอธิบายได้ผุดขึ้นมาเต็มอก
ชายหนุ่มอยากอยู่กับลูกสาว แม้ว่าจะเต็มใจทำหน้าที่พ่อ แต่ก็ต้องห่างจากเด็กหญิงไปสองสามวัน
“ฉันหวังว่าคู่สามีภรรยาเฒ่าจะกลับไปเร็ว ๆนี้!”
โจวอี้เหม่อมองท้องฟ้าว่าว่างเปล่า และสงสัยว่าตนจะใช้เวลาสองสามวันที่ไหน
กลับบ้าน… ฉันไม่สามารถกลับไปได้ชั่วคราว
ท้ายที่สุด มันง่ายที่จะเผชิญหน้ากับแม่ของถังหว่านโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเธอรู้จักเขา
ไปหาหวงไห่เทา?
โจวอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ล้มเลิกความคิด
หวงไห่เทายุ่งกับงานของเขาและต้องการคลุกคลีกับผู้หญิง อย่าไปยุ่งกับคนอื่นจะดีกว่า นอกจากนี้ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่รบกวนจิตใจเขาเมื่อเ
