บทที่ 50 สิ่งที่คาดเดาไม่ได้
จินหลิง ริเวอร์วิวแมนชั่น สวนจิ่นเฉิง
ชั้น 32 ของอาคาร 5 พื้นที่ราบขนาดใหญ่กว่าสี่ร้อยตารางเมตรถูกตกแต่งอย่างหรูหรา บนม้านั่งไม้มะฮอกกานีภายในห้องนั่งเล่นปรากฏร่างของชายหญิงสองคน
ซีกั๋วหัว ก้มลงมองดูเอกสารในมือด้วยท่าทีจริงจัง ด้านข้างคือภรรยาของเขา โจวอวิ๋น ซึ่งกำลังอ่านนิตยสารแฟชั่น
“กั๋วหัว ชิงอิ่งโทรมาว่าจะกลับมาทานอาหารเย็น นี่ก็เกือบจะหนึ่งทุ่มแล้ว ทำไมเธอยังไม่มาถึงอีก?” โจวอวิ๋นหันมาถามสามี
“คุณถามผม แล้วผมจะไปถามใคร?” ซีกั๋วหัวตอบอย่างสบาย ๆ
“นี่คุณไม่สนใจลูกสาวเลยเหรอ? เธอไม่ควรกลับมาช้าขนาดนี้ หรือว่าควรโทรไปถามเธอดี?!”
“ผมไม่ว่าง คุณทำได้เลย!” ซีกั๋วหัวขมวดคิ้วตอบ
“คุณ…!”
โจวอวิ๋นกำลังจะโกรธ แต่ทันใดนั้นเองประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นลูกสาวของเธอที่กำลังเดินเข้ามา
“พ่อกับแม่ หนูกลับมาแล้ว!!” ซีชิงอิ่งแขวนกระเป๋าของเธอไว้ข้าง ๆ และถอดเสื้อคลุมออกพลางเปลี่ยนรองเท้า
“ชิงอิ่งอย่าถอดเสื้อกันหนาว แม้จะอยู่ในห้องแต่ใส่มันไว้จะอบอุ่นกว่า” โจวอวิ๋นกล่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“แม่คะ หนูสบายดี”
ซีชิงอิ่งส่ายหัว เธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะนั่งลง “วันนี้หนูไปโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนมา”
“ทำไมล่ะ ร่างกายของลูกมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” โจวอวิ๋นถามอย่างร้อนใจ
ซีกั๋วหัวเองก็รีบวางเอกสารในมือลง สายตาฉายชัดถึงความกังวล
พวกเขารับรู้เรื่องอาการป่วยของบุตรสาวเป็นอย่างดี ยิ
