ูพิเศษตามที่แพทย์คนอื่น ๆ พบว่ายาก ถึงจะมอบหมายให้โจวอี้วินิจฉัยและทำการรักษา ส่วนมาตรฐานการเก็บเงินนั้นก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์” เฉินเจี้ยนหรงกล่าว
“ถ้าเราทำอย่างนี้ คนไข้ของเขาคงจะมีน้อยมาก” รองผู้อำนวยการอีกคนขมวดคิ้วและส่ายหัว ก่อนจะพูดต่ออีกว่า “แม้ว่าจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์ แต่มันก็ไม่เป็นไปตามกฎ”
“ผู้ป่วยของเขาอาจมีได้มากขึ้น ตัวอย่างเช่น ถ้าเราบอกโรงพยาบาลอื่น ๆ ในจินหลิงว่าหากมีผู้ป่วยโรคที่รักษาได้ยาก ก็แนะนำให้พวกเขามาที่โรงพยาบาลของเรา เพราะในเมื่อพวกเขารักษาไม่ได้ แต่โรงพยาบาลของเราทำได้!” เฉินเจี้ยนหรงอธิบายด้วยแววตาเป็นประกาย
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปในทันที
เมิ่งเหว่ยถึงกับตาเป็นประกายไม่ต่างจาเฉินเจี้ยนหรง “ใช่ โจวอี้รักษาโรคยาก ๆ ได้ดี ถ้าข่าวออกมาแบบนั้น โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิงของเราจะกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งเมืองรวมถึงวงการแพทย์ทั้งจังหวัด ถ้าเขาสามารถรักษาผู้ป่วยในเคสยาก ๆ จากโรงพยาบาลอื่นได้ เขาก็จะกลายเป็นป้ายชื่อเสียงอันมีชีวิตของโรงพยาบาลเรา”
“แต่ถ้ามีโรคยาก ๆ ที่เขาแก้ไขไม่ได้ โรงพยาบาลของเราจะกลายเป็นตัวตลกหรือเปล่า?” ผู้อำนวยการยังคงลังเล
เฉินเจี้ยนหรงได้ยินดังนั้นก็กล่าวขึ้นทันที “ตราบเท่าที่เขาสามารถรักษาผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่เป็นโรครักษายากและซับซ้อนได้ โรงพยาบาลของเราจะไม่ขายหน้าแน่นอน อย่างน้อยเขาก็สามารถรักษาชีพจรหยินซึ่งเป็นโรคที่แพทย์คิดว่าไม่สามารถรั
