โจวอี้แทบจะกระอักเลือดออกมา
ยี่สิบกว่าล้านนี่รถหรือกองเงิน?
“โจวอี้ ถ้าคุณจะซื้อมัน ผมจะให้ส่วนลดคุณ” หวงไห่เทายังคงยิ้มขณะเอ่ยข้อเสนอ
“ส่วนลด? ถึงคุณจะให้ส่วนลด แต่ผมก็จ่ายไม่ได้หรอก” โจวอี้มองลูกสาวของเขาสลับกับรถ Knight XV ก่อนจะส่ายหัวพลางยิ้มอย่างขมขื่น
เดิมทีเขาคิดว่าเขากลายเป็นเศรษฐีแล้ว แต่ราคารถคันนี้มันก็ทำให้เอวเขาแทบเคล็ด
หวงไห่เทาเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะลั่น จากนั้นก็ชี้ไปยังเฉิงห่าวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา “นี่คือเพื่อนของผม เฉิงห่าว เป็นผู้อำนวยการกลุ่มเฉิง และรถคันนี้คือรถที่เขาสั่งจองไว้ ถ้าเขาเต็มใจจะมอบมันให้คุณ คุณก็ขับรถออกไปได้เลย”
“สวัสดี น้องโจว คุณเป็นน้องชายของไห่เทา ผมก็ถือว่าเป็นน้องชายของผมด้วย และนี่มันก็แค่รถยนต์ ผมให้คุณได้อยู่แล้ว” เฉิงห่าวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ ไม่ ไม่ ผมซาบซึ้งในความกรุณาของพี่เฉิง แต่รถคันนี้มีค่าเกินกว่าที่ผมจะยอมรับมาฟรี ๆ ได้!” โจวอี้รีบส่ายหัว
“น้องโจว รถก็มีค่า แต่พี่น้องก็ประเมินค่าไม่ได้ ถ้าเขาบอกว่าจะให้คุณฟรี นั่นก็แปลว่าเขาจะให้คุณฟรี!”
เฉิงห่าวเหลือบมองหวงไห่เทาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมพูดถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าน้องโจวไม่ยอมรับ ก็คงจะเป็นความอัปยศของผม ต่อไปไห่เทาคงจะหัวเราะเยาะผม เพราะผมไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นพี่ชายของคุณ”
“…”
โจวอี้อยากจะปฏิเสธออกไปแต่ก็ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้ ในขณะที่หยางจื่อต้งซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ เขานั้นแทบหมดสติไปแ