เราไปดูรถต่อก็ได้ ถ้าพอใจก็ขับรถออกไปได้เลย” หวงไห่เทาพยักหน้า เขามองไปยังที่ปรึกษาฝ่ายขายและสั่งว่า “บอกคุณเฉิง ให้ไปทำธุรกรรมนี้ให้น้องชายของผมด้วยตัวเอง ไม่มีค่าใช้จ่าย!”
เขาพูดจบก็หันหลังเดินจากไป
โจวอี้มองตามแผ่นหลังของหวงไห่เทา และอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว
เขามาเพื่อซื้อรถ ไม่ได้มาเพื่อเอาเปรียบ แม้หวงไห่เทาต้องการให้รถแก่เขามาฟรี ๆ แต่เขาก็ไม่อาจยอมรับมันได้เช่นกัน
“โจวอี้ ผมได้ยินถูกไหม คุณหวงให้รถคุณฟรีเหรอ?” หยางจื่อต้งถามด้วยความตกตะลึง
“คุณได้ยินถูกต้องแล้ว” โจวอี้กล่าว
“คุณสองคนเป็นญาติกันเหรอ?”
“นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร หรือหากจะสืบสายเลือดมาแปดชั่วโคตรก็ไม่ใช่” โจวอี้ตอบ
“…”
หยางจื่อต้งเริ่มสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างโจวอี้และหวงไห่เทามากขึ้น
มีรถยนต์หรูหรามากมายในร้านรถเป่าซุน ซึ่งจำนวนรถยนต์หรูหราที่มีราคามากกว่าสิบล้านหยวนนั้นมีมากจนไม่อาจนับด้วยมือสองข้างได้
หวงไห่เทาขอให้โจวอี้เลือกรถไปโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย ถ้าโจวอี้เลือกรถหรูราคาสิบล้านหยวน หวงไห่เทาจะให้ฟรีไหม?
หกโมงเย็น
หลายคนเดินผ่านไปมานอกห้องกระจก
“พ่อจ๋า! หนูอยากได้รถคันนี้!” ถังเหมียวเหมี่ยวตะโกนขึ้นพลางชี้ไปที่รถคันเดียวในห้องกระจก
“นี่…”
โจวอี้ตกตะลึง ในขณะที่หยางจื่อต้งและที่ปรึกษาฝ่ายขายนั้นถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
ภายในห้องกระจกมีรถออฟโรดขนาดใหญ่พิเศษ รูปลักษณ์ของมันดูแข็งแกร่งมาก ดูเหมือนว่ามั