เสียงหัวเราะของยอดฝีมือจากเขตหวงห้ามทำให้ผู้ฝึกตนมนุษย์ทั้งหลายรู้สึกไม่เป็นสุขยิ่ง
เจ้าพวกนี้หัวเราะอะไรกัน?
ความตกใจบนใบหน้าเผ่าอนธการจางหาย แทนทีด้วยรอยยิ้มเย้ยเยาะ
ความตกใจและขัดเคืองในใจหมัวล่วนถูกแทนที่ด้วยความเปรมปรีดิ์ “เจียงผิงอัน ข้ายอมรับว่าเจ้าแข็งแกร่งจริง ๆ”
“แต่ชั่วชีวิตนี้ เจ้าก็อยู่ได้เพียงขอบเขตนี้แหละ”
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว “หมายความเช่นไร”
“ตามที่พูดเลย เจ้าเคลื่อนขอบเขตมิได้”
หมัวล่วนเสสรวล “เจ้าน่าจะสร้างเมล็ดพันธุ์เซียนแล้ว ขั้นตอนต่อไปก็คืองอกรากเซียน”
“แต่หากไม่มีวิธีทะลวงขอบเขตของเผ่าอนธการเรา เจ้าก็ไม่มีทางงอกรากเซียนได้เลย ฮ่า ๆ”
ม่านตาของเจียงผิงอันหดตัว
จากท่าทีลำพองของหมัวล่วน เรื่องนี้ไม่มีทางโกหก หากเป็นเช่นอีกฝ่ายพูด มิอาจงอกรากเซียนได้จริง ๆ ก็ไม่มีทางทะลวงสู่ขอบเขตถัดไปได้เลย!
ยอดฝีมือจากเผ่าอนธการกล่าวช้า ๆ “นี่คือวรยุทธ์เซียน กฎเต๋าสวรรค์ของภพแร้นแค้นนี้ไม่สมบูรณ์ หากไม่มีวิชาลับพิเศษ ก็ไม่มีทางงอกรากเซียนได้”
“ข้าจะให้โอกาสสุดท้ายกับเจ้า เข้าร่วมกับเราเขตแดนมารมืดทมิฬ แล้วเราเขตแดนมารมืดทมิฬจะให้โอกาสเจ้าได้งอกรากเซียน”
“อย่าคิดทำลายเมล็ดพันธุ์เซียนฝึกฝนใหม่เลย เจ้าสัมผัสเองก็ได้ เมล็ดพันธุ์เซียนเชื่อมตรงกับรากฐานชีวิตเจ้า หากเมล็ดพันธุ์เซียนถูกทำลาย ต่อให้เจ้าไม่ตาย เจ้าก็จะสูญโอกาสฝึกฝน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหล่าผู้ฝึกตนมนุษย์ซึ่งยังยินดีกับเจี
