ภายในห้องโถงชั้นแรกของร้านหมื่นห้องยา
หลานอวี้หรงมองตามหลังโจวอี้และซุนเม่าไฉด้วยความสงสัย เธอแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าซุนเม่าไฉที่ภาคภูมิใจในตัวเองมาโดยตลอดจะมีท่าทีเกรงกลัวไอ้หนุ่มแซ่โจวคนนี้
เธอยังคงจำได้ว่าเมื่อซุนเม่าไฉเผชิญหน้ากับพวกอันธพาลเจ็ดหรือแปดคนที่แข็งแกร่ง แต่คนเหล่านั้นก็ถูกซุนเม่าไฉจัดการอย่างง่ายดาย!
“บ๊ะ…!”
หูก่วงหมินตบมือทำตาตื่นขึ้นมาทันใด “เข้าใจแล้ว ไม่แปลกใจที่เฒ่าซุนจะกลัว เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงนายน้อยที่ออกจากภูเขา ฮ่า ๆ! คราวนี้เฒ่าซุนโดนกรีดเลือดเฉือนเนื้อแน่!!”
นายน้อย?
ออกจากภูเขา?
อะไรกันเนี่ย?!
“ชายหนุ่มแซ่โจวนั่นมาจากไหน?”
หูก่วงหมินถอนหายใจ “คุณไม่ใช่นักสมุนไพร คงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อน แต่เราเป็นนักสมุนไพร โดยเฉพาะผู้ที่มีความรู้อย่างดี ไม่มีใครไม่รู้จักนายน้อยแห่งภูเขาชางหลาง นายน้อยโจวอี้! ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ผมคงจะไปที่ภูเขาชางหลางเพื่อรวบรวมสมุนไพรมาแล้ว…”
“คุณกลัวเขาเหรอ?” หลานอวี้หรงไม่เข้าใจ
“กลัวเหรอ? นั่นไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความตาย! หากใครก็ตามที่สามารถเอาชนะใจเขาได้ ก็เท่ากับว่าจะได้รับตั๋วไปสู่ประตูแห่งความมั่งคั่ง แต่ถ้าหากเขาไม่พอใจ คนคนนั้นก็จะถูกทุบตี ยิ่งถ้าเขาโกรธมาก ก็ถึงกับอาจมีคนเสียชีวิตได้เลย” หูก่วงหมินอธิบายพลางยิ้มอย่างขมขื่น
“เขากล้าดียังไงถึงฆ่าคน?!!” หลานอวี้หรงไม่พอใจ
“ฆ่าคน? ไม่! ไม่! เขาไม่เคยฆ่าคน! แ
