ณ ร้านหมื่นห้องยา ตลาดวัตถุดิบยาจินหลิง
หลานอวี้หรงทักทายคนขายยาสองคนที่มารวมตัวกัน หลังจากนับและระบุตัวตนแล้ว เธอก็ซื้อวัตถุดิบยาส่วนใหญ่ในร้านและจ่ายเงิน
“คุณซุน คุณภาพของยาที่คุณส่งไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ไม่ดีเท่าเมื่อก่อน! แต่ก่อนวัตถุดิบยาของคุณนั้นดีจริง ๆ แต่ตอนนี้…” หลานอวี้หรงมองดูชายที่อยู่ตรงหน้าเล็กน้อย
“อนิจจา ผมได้ไปยั่วโมโหศัตรู จึงได้เปลี่ยนสถานที่รวบรวมสมุนไพร” ซุนเม่าไฉที่แต่งกายด้วยชุดชาวนาตอบพลางส่ายหัว และยิ้มอย่างขมขื่น
“ศัตรูอะไร?” หลานอวี้หรงถาม
“ไม่มีอะไร” เห็นได้ชัดว่าซุนเม่าไฉไม่ต้องการอธิบายอะไรไปมากกว่านี้
ในทางกลับกัน หูก่วงหมิน เพื่อนของซุนเม่าไฉก็ลูบเคราสีขาวของตัวเองและพูดว่า “คุณหลาน ถ้าคุณสามารถเพิ่มราคายาให้อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ผมสามารถบอกเรื่องน่าอายเกี่ยวกับเฒ่าซุนได้”
“หุบปาก!” ซุนเม่าไฉตะโกนใส่เพื่อนด้วยความอับอาย
“ฮ่า ๆ!!”
แม้หลานอวี้หรงจะอยากรู้อยากเห็น แต่เธอย่อมไม่ทำเรื่องที่จะทำให้ตัวเองต้องขาดทุนเพราะความอยากรู้ของตัวเอง
ครั้นละสายตาไป เธอก็มองออกไปที่ถนนนอกหน้าต่างโดยไม่ได้ตั้งใจ…
“ฮะ?!”
ทันใดนั้นเธอก็พบร่างที่คุ้นเคยกำลังเดินเล่นอยู่ด้วยท่าทางสบาย ๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเข้ามาในร้านขายยาของเธอ
นั่นเขาเหรอ?
ชายหนุ่มแซ่โจวที่ขายดอกไม้หมึกสีม่วงให้เธอ และยังหลอกให้เธอซื้อในราคาแพงหูดับตับไหม้!!!
“ผู้เฒ่าซุนและเหลาหู่ โปรดดื่มชากันต่อเถิด ฉันจะลงไปท
