หลังจากติดต่อ เฉินเยว่ฉินแล้ว โจวอี้ก็ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในโรงเรียนอนุบาล
“พ่อจ๋าเก่งมาก ขนาดพ่อแม่คนอื่นยังเข้าโรงเรียนไม่ได้!” ถังเหมียวเหมี่ยวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและกล่าวด้วยความเคารพ
“บอกแล้วไงว่าพ่อคือซูเปอร์แมน!” โจวอี้ยิ้มให้ลูกสาว
“ซูเปอร์แมนผู้มีเวทมนตร์!” ถังเหมียวเหมี่ยวหัวเราะ
โจวอี้ปลื้มลูกสาวของเขามาก จึงอุ้มเธอขึ้นมาและส่งเธอจนถึงประตูห้องเรียน
จากนั้นเขาก็วางถังเหมียวเหมี่ยวลง และมองดูเธอเดินถือกระเป๋าใบเล็ก ๆ เข้าไปในห้องเรียน
ครู่ต่อมา…
โจวอี้มาที่ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ ขณะที่เขากำลังจะเคาะประตูก็พบว่าประตูสำนักงานถูกดึงเปิดออกจากด้านใน
ผู้หญิงในชุดทำงานและรองเท้าส้นสูงเดินออกมา อีกฝ่ายตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นเขา…
“โจวอี้?”
“คุณคือใคร?” เขามั่นใจว่าไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน
“ฉันคือผู้จัดการส่วนตัวของถังหว่าน เฉินอ้ายหลิน”
“คุณคือพี่อ้ายหลิน! ช่วงนี้ผมได้ยินชื่อคุณบ่อย! ผมรู้ว่าคุณดูแลเสี่ยวหว่านของเราอย่างดี ผมว่าจะไปเยี่ยมคุณเพื่อกล่าวขอบคุณอย่างเป็นทางการ! แต่ก็ไม่คิดว่าคุณจะอยู่ที่นี่แล้ว!”
โจวอี้ได้ยินชื่อเฉินอ้ายหลินมาจากเหม่ยหลาน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉิยอ้ายหลินได้ยินคำพูดของโจวอี้ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีดำทะมึนและบิดเบี้ยว แววตาของเธอแสดงถึงความโกรธ
เธอปั้นถังหว่านมาอย่างดี และได้กลายเป็นนักปั่นเงินของฮวนหยิง เอนเตอร์เทนเมนต์ และตอนนี้ถังหว่าน
