งหว่าน? เขาเป็นพวกโรคจิตหรือเปล่า?
เหม่ยหลานรู้สึกเสียใจที่ปล่อยให้อีกฝ่ายเข้ามา
เมื่อครึ่งปีที่แล้ว เธอเคยเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งมาที่นี่เพื่อขอแต่งงานกับถังหว่าน อีกฝ่ายถึงกับขับรถสปอร์ตและถือดอกกุหลาบช่อหนึ่งมาด้วย แต่ถังหว่านก็ไม่ยอมให้เขาเข้ามา
ทว่าตอนนี้ เธอได้ปล่อยให้ผู้ชายคนนี้เข้ามา ถ้าถังหว่านรู้เข้าจะเป็นอย่างไร?
“มีอะไรเหรอครับ? ผมถามคำถามผิดไปหรือเปล่า” โจวอี้สงสัย
“ใช่ คุณถังยุ่งกับงานมาก เธอมักจะทำงานที่อื่นบ่อย ๆ แต่เหมียวเหมี่ยวก็ว่านอนสอนง่าย เมื่อคุณถังไม่อยู่ เธอจะอยู่ที่บ้าน หรือไม่ก็ไปเล่นกับเพื่อนบ้านแทน” เหม่ยหลานอธิบาย
“แค่นั้นแหละ!”
โจวอี้พยักหน้า เขาวางกรงนกไว้บนโต๊ะน้ำชา ก่อนจะนั่งลงบนโซฟา ปล่อยให้ลูกสาวนั่งบนตักของเขา
น่าเสียดายที่ถังเหมียวเหมี่ยวสนใจนกแก้วสองตัวนี้มากกว่า เธอแยกตัวออกจากอ้อมกอดของโจวอี้ และเอนตัวเข้าไปใกล้กรงเพื่อดูนกแก้วสองตัวด้วยความสงสัย
จากนั้นเธอก็หยิบพู่กันขึ้นมาดูอย่างสนุกสนาน
“คุณโจว คุณเข้ามาในบ้านแล้ว อีกทั้งคุณยังมีของขวัญมาให้ด้วย และตอนนี้ฉันจะไปที่ครัวเพื่อทำอาหาร…” เหม่ยหลานพูดอย่างมีมารยาท แต่ความหมายชัดเจนมาก นั่นคือ…เชิญออกไปได้แล้ว
เป็นการไล่กลาย ๆ นั่นเอง
“พี่หลาน ผมเพิ่งย้ายมาที่นี่วันนี้ แม้ว่าผมจะซื้อเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ทั้งหมดมาแล้ว แต่ก็ยังไม่มีของสดในครัว คุณคิดว่าผมพอที่จะทานอาหารที่นี่ได้ไหม? หรือไม่อย่างนั
