บทที่ 14 หนทางแห่งความร่ำรวยมันช่างง่ายแสนง่าย
ย่านช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า
ถังหว่านยืนอยู่ที่หน้าต่างชั้นสอง สายตาของเธอทอดมองรถตู้คอนเทนเนอร์ขนาดกลางหลายคันที่จอดอยู่นอกลานบ้านข้าง ๆ ตลอดจนเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ในครัวเรือนที่ถูกขนย้ายเข้ามา
“เจ้าของใหม่ของวิลล่าข้าง ๆ จะมาอาศัยอยู่ที่นี่แล้วสินะ…”
“เขาเป็นใครกัน?”
ตอนนี้ถังหว่านกำลังกังวล หากเธอเจอเพื่อนบ้านที่มีคุณภาพก็สบายไป แต่หากเจอเพื่อนบ้านที่ไม่มีคุณภาพ ก็คงจะส่งผลร้ายแรงต่อชีวิตของเธอและลูกสาว
“พี่หว่าน ได้เวลาเริ่มแล้ว” ซุนเหมิงเคาะประตูเรียกเบา ๆ
“อืม!”
ถังหว่านขานรับและไปที่ห้องโถงด้านนอก เธอเห็นลูกสาวตัวน้อยนั่งบนโซฟาและถือแท็บเล็ตดูการ์ตูนด้วยความสนใจ ในขณะที่เหม่ยหลาน พี่เลี้ยงของหนูน้อยกำลังเดินออกมาจากครัว
“พี่เหม่ย ฉันขอให้คุณดูแลเหมียวเหมี่ยวในช่วงสองวันที่ผ่านมา ฉันจะกลับมาจากมอร์ดอร์อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้เย็น” ถังหว่านกล่าวอย่างสุภาพว่า “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเหมียวเหมี่ยว โทรหาฉันได้ทุกเมื่อ”
“ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะทำหน้าที่ของฉันอย่างดี” เหม่ยหลานให้สัญญา
“ขอบคุณมาก”
ถังหว่านกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินมาหาลูกสาว เธอนั่งลงและพูดเบา ๆ ว่า “เหมียวเหมี่ยว ลูกต้องเชื่อฟังพี่เหม่ย แม่กำลังยุ่งกับงานและเดี๋ยวจะฝากขนมอร่อย ๆ และของเล่นตลก ๆ มาให้ลูกด้วย ตกลงไหม?”
“ค่ะแม่จ๋า ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงเหมียวเหมี่ยว” ถังเหมียวเหมี่ย