ดสามต้น ขอแค่ สามสิบหยวนพอ!” เจ้าของร้านตอบ
คนโง่!
โจวอี้ดุเจ้าของแผงลอยในใจ และมอบเงินสามสิบหยวนให้เขาอย่างมีความสุข
จริงอยู่ที่ดอกหมึกสีม่วงค่อนข้างคล้ายกับพริกหยวก แต่สามารถแยกแยะได้ง่ายหากเป็นแพทย์จีนที่มีทักษะเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เจ้าของแผงลอยซึ่งทำธุรกิจเกี่ยวกับยาดูเหมือนจะสับสนระหว่างดอกหมึกสีม่วงกับพริกหยวก
พริกหยวกเป็นเพียงยาสามัญ ส่วนดอกหมึกสีม่วงมีค่ามาก เป็นยาหลักที่ใช้ต้มน้ำแกงและรักษาโรคตับ แม้ว่าเขาจะไม่เคยไปเมืองใหญ่มาก่อน แต่อาจารย์ของเขาบอกว่าดอกหมึกสีม่วงนี้สามารถขายได้หลายหมื่นหยวนหากขายออกสู่ตลาด
โจวอี้หยิบมันขึ้นมา คิดอยู่ครู่หนึ่ง และตัดสินใจขายดอกหมึกสีม่วงสามดอกนี้
ตอนนี้เขาไม่ต้องการยาต้มเพื่อรักษาโรคตับ แทนที่จะเก็บไว้ในมือ เขาอาจจะขายมันเพื่อให้ได้เงินหลายหมื่นหยวน
“เถ้าแก่ ร้านขายยาร้านไหนใหญ่ที่สุดในโซนตะวันตก?” โจวอี้ถาม
“ร้าน ‘หมื่นห้องยา’” เจ้าของร้านตอบเขาอย่างไม่ใส่ใจนัก
“ขอบคุณมาก!”
โจวอี้ขอบคุณเขาและเดินไปที่บริเวณร้านทางทิศตะวันตก
เขาสามารถหาร้าน ‘หมื่นห้องยา’ ได้อย่างง่ายดาย ร้านยาแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางย่านร้านค้า เป็นร้านที่มีขนาดใหญ่และมีประตูหน้าสุดอลังการ ทั้งยังมีศาลาคลาสสิกสามชั้น มีแขกเข้าออกเป็นจำนวนมาก
โจวอี้เดินเข้าไป และเห็นผู้ช่วยร้านค้ากล่าวต้อนรับเขา
“สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่ร้านหมื่นห้องยา คุณต้องการยาชนิดใด?” พนักงานถามด้วยร
