บทที่ 10 ตามหาชายคนนั้น!
เมืองหลวงเหยียนจิง
บริเวณลานภายในเมืองซีจู ต้นไผ่สีเขียวสูงและตรง ดอกในฤดูหนาวบานสะพรั่ง บ้านที่มีคานไม้แกะสลัก และตัวอาคารทาสีเป็นไม้จันทน์ที่ม้วนงอจากสมัยโบราณ
หยางเฉิงโซ แพทย์แผนจีนอาวุโสที่รู้จักกันในชื่อ ‘หัตถ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการแพทย์แผนจีน’ เขากำลังอ่านสำเนาเอกสารอาการของคนไข้อย่างถี่ถ้วน
ติ๊ด!!!
“เกิดอะไรขึ้น?” หยางเฉิงโซรับโทรศัพท์
“อาจารย์ ผมจะส่งวิดีโออะไรบางอย่างให้คุณดู”
“ว่าไงนะ…?!” ก่อนที่หยางเฉิงโซจะพูดจบ เขาก็พบว่าอีกฝ่ายวางสายไปแล้ว จึงส่ายหัวด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวทันที
ครู่ต่อมาเขาก็ได้รับวิดีโอ…
“วิดีโอ?”
“ตอนนี้บรรยากาศทางสังคมแย่ลงกว่าเมื่อก่อนมาก มีคนจำนวนมากอยู่รอบตัว แต่มีเพียงไม่กี่คนที่จะไปช่วยชีวิตผู้อื่น!”
“เอ๊ะ? ชายหนุ่มคนนี้มีพละกำลังมหาศาล!”
“เขียนสัญญาหนี้ค่ารักษาพยาบาล? เขาเป็นหมอแบบไหนกัน?!”
เมื่อหยางเฉิงโซเห็นสิ่งนี้ก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว และแววตาของเขาก็ฉายความผิดหวัง
เขาได้พบแพทย์ที่หิวเงินจนแทบจะหมดความเชื่อมั่นในตัวแพทย์หนุ่มสาวรุ่นใหม่แล้ว…
แพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการแพทย์คือหญิงชราคนนั้น
แต่วัยรุ่นสมัยนี้ ถ้าเรียนไม่ดีจะเรียนรู้เรื่องแย่ ๆ เหล่านี้ได้อย่างไร?
หยางเฉิงโซไม่ต้องการดูอีก เขากำลังจะปิดวิดีโอ แต่จู่ ๆ มือของเขาก็ต้องค้างอยู่ในอากาศ
“เทคนิคของเขา…มือสัมผัสกระดูก? มันเป็นมือสัมผัสกระดูกที่หายไปนานใช่หรือ