ายที่มาเมื่อเช้า…แค่ก ๆ ไม่ใช่ เป็นพ่อของถังเหมียวเหมียว สุภาพบุรุษชื่อโจวอี้ เขาบอกว่าเขาต้องการพบคุณ” หญิงสาวรีบพูด
โจวอี้?
เขากลับมาทำไม?
ถังเหมียวเหมียวถูกถังหว่านอุ้มกลับไปแล้ว วันนี้เขาไม่ควรมาที่โรงเรียนอีก!
เฉินเยว่ฉิน คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ให้เขามาที่นี่! ฉันอยากรู้ว่าเขาต้องการอะไร”
ครู่ต่อมา
โจวอี้ ผลักเปิดประตูสำนักงานและเดินตรงดิ่งเข้าหาเฉินเยว่ฉิน
“คุณโจว ในเมื่อยืนยันแล้วว่าคุณเป็นพ่อของถังเหมียวเหมียวจริงดังนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าจึงล้วนเป็นความเข้าใจผิด ดังนั้นแล้วคุณมาที่นี่อีกทำไม? ถังเหมียวเหมียวกลับบ้านกับแม่ของเธอแล้ว” เฉินเยว่ฉินกล่าว
“ผมมาหาคุณโดยเฉพาะ” โจวอี้ยิ้ม ชี้ไปที่โซฟาแล้วถามว่า “นั่งลงแล้วคุยกันได้ไหม?”
“งั้นก็เชิญนั่ง!”
เฉินเยว่ฉิน ไม่เข้าใจว่าโจวอี้ต้องการอะไร แต่เธอไม่ต้องการแสดงออกทางสีหน้าใด ๆ เนื่องจากอีกฝ่ายไม่แสดงท่าทีเป็นปรปักษ์ เธอจึงไม่ต้องการแบไพ่ให้อีกฝ่ายเห็น
“บอกฉันมาว่าคุณมาที่นี่ทำไม”
“คุณป่วยหนัก” โจวอี้กล่าว
“คุณหมายถึงอะไร?” ใบหน้าของ เฉินเยว่ฉิน ก็มืดลงมาและเธอรู้สึกว่าอีกอีกฝ่ายกำลังตำหนิเธอ
“ผมกำลังระบุข้อเท็จจริงที่เป็นรูปธรรม คุณเป็นโรคหัวใจที่ร้ายแรง คุณน่าจะได้รับการผ่าตัดบายพาสหัวใจมาก่อนใช่ไหม” โจวอี้ผายมือและเอ่ยขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดนี้เฉินเยว่ฉินก็ตระหนักได้ทันทีว่าเธอเข้าใจโจวอี้ผิด
“คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉ
