โจวอี้คิดถึงเฉินเยว่ฉินและทันใดนั้นปากของเขาก็เปิดขึ้น ความคิดในการทำเงินเข้ามาในหัวของเขา
ย่านช็องเซลิเซ่ ลานติงวิลล่า
ในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างวิจิตรงดงาม ถังว่านนั่งบนโซฟาและมองดูลูกของเธอนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก ๆ ข้างหน้าเธอ จับคางจ้องไปที่ลูกสาวของเธอด้วยดวงตาที่กลมโต
ในตอนแรก การมาถึงอย่างกะทันหันของโจวอี้ทำให้เธอรู้สึกสับสน
ต่อมาโจวอี้อธิบายว่าเขาไม่ได้มีความคิดจะแย่งลูกสาวไปจากเธอดังนั้นเธอจึงโล่งใจ
ตอนนี้ เธอต้องการให้โจวอี้กลับมาและเธอคิดว่าลูกสาวของเธอต้องการพ่อจริง ๆ
“ลูกต้องการจะพูดอะไร?” ถังว่านถอนหายใจและถามอย่างเงียบ ๆ
“แม่คะ หลี่เสี่ยวเทาและพ่อแม่ของเหมิงเหมิงอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว! ทำไมแม่ไม่อนุญาตให้พ่ออยู่ในบ้านของเราล่ะคะ?” ถังเหมียวเหมียวถามอย่างไร้เดียงสา
“เขาต้องกลับไปที่ภูเขา” ถังว่าน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและถามว่า “เหมียวเหมียว ลูกต้องการให้เขาเป็นพ่อของลูกไหม”
“เขาไม่ใช่พ่อของหนูเหรอ?” ถังเหมียวเหมียวสงสัย
“เขาเป็นพ่อของลูก”
ถังว่าน พยักหน้าเบา ๆ คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “แม่หมายความว่าลูกต้องการอยู่กับเขาในอนาคตหรือไม่”
“หนูไม่รู้” ถังเหมียวเหมียวแสดงสีหน้ายุ่งเหยิง
เธอไม่เคยเห็นพ่อของเธอตั้งแต่เธอจำความได้ เมื่อเขามาอย่างกะทันหัน เธอรู้สึกว่าเขาไม่ต่างจากคนแปลกหน้า
เธออยากมีพ่อแต่เธอกลัวว่าพ่อที่แปลกหน้าจะใจร้ายกับเธอ
******
ท้องฟ้าที่มืดมิด หิมะที่
