บทที่ 3 พบคนรักเก่า (รีไรท์)
เฉินเยว่ฉินรู้สึกสับสนขึ้นมา
แต่การแสดงออกของเพื่อนร่วมงานก็ตอบทุกความสงสัยแล้ว…
เธอพบว่ามันยากที่จะยอมรับว่าถูก ‘คนบ้า’ ช่วยไว้
นอกห้องเรียนมองเห็นรถตำรวจสองคันกำลังพุ่งเข้ามา โดยมีตำรวจหกถึงเจ็ดคนในชุดเครื่องแบบพร้อมอาวุธ พวกเขารีบออกจากรถและตรงเข้าไปในห้องเรียนภายใต้การนำพาของคุณครู
“ใครคือผู้ต้องสงสัย?” ตำรวจวัยกลางคนเลื่อนมือจับปืนที่เอว ขณะกวาดมองที่เกิดเหตุในห้องเรียนด้วยแววตาดุดันและกล่าวถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“นั่น…”
เฉินเยว่ฉินยกแขนขึ้นและชี้ไปที่โจวอี้ แต่คำพูดติดอยู่ในลำคอจนเอ่ยอะไรไม่ออก
เมื่อโจวอี้เห็นตำรวจ แทนที่เขาจะตื่นตระหนก ทว่ากลับเผยท่าทีมีความสุขออกมาซะอย่างนั้น
[กฎข้อที่ห้าของตระกูลโจวในการออกจากภูเขา ตำรวจของประชาชนเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ หากพบปัญญาจงไปหาตำรวจ]
รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโจวอี้อีกครั้ง เมื่อเดินไปหาตำรวจผู้เป็นผู้นำ เขาพูดอย่างกระตือรือร้นว่า “โอ้ คุณตำรวจ ขอบคุณมาก ๆ นะครับที่มา ผมต้องการความช่วยเหลืออยู่พอดี”
“คุณ…”
เจิ้งเจี้ยนหมิง ในฐานะรองผู้อำนวยการสถานีตำรวจในบริเวณใกล้เคียงเคยเจอคดีอาญาต่าง ๆ มากมาย แต่สถานการณ์ตรงหน้าทำให้เขาสับสนหนัก
นี่หรือคือผู้ต้องสงสัย?
เขาเหมือนผู้ต้องสงสัยตรงไหนกัน?
แทนที่จะถืออาวุธจับตัวประกัน แต่กลับทำหน้าระรื่นและยังร้องขอความช่วยเหลือ!
“วางมือลงก่อน แล้วบอกผมว่าเกิดอะไรขึ้น
