บทที่ 2 ช่วยชีวิตผู้คน (รีไรท์)
ณ อาคารหมิงติ้ง
ภายในห้องรับรองของเม่ยอิ่งเอนเตอร์เทนเมนท์
ถังหว่านผู้ซึ่งมีใบหน้างดงามและบอบบางกำลังเผยสีหน้าค่อนข้างเย็นชา ชุดสูทเข้ารูปดูจะไม่สามารถซ่อนความเว้าโค้งอันสมบูรณ์แบบของเธอได้
“พี่หว่าน คุณเว่ยไม่เต็มใจช่วยเขียนเพลง งั้นเราหาคนอื่นดีไหมคะ?” ซุนเหมิง ผู้ช่วยตัวน้อยถามด้วยความเป็นห่วง
“ฉันคงต้องหาคนอื่นเท่านั้น”
ถังหว่านถอนหายใจออกมาอย่างเงียบ ๆ ราวกับว่าเธอหมดความสนใจต่อภาพหิมะตกที่คนทั้งโลกชื่นชอบแล้ว
เว่ยซินหมินเป็นนักแต่งแนวหน้าของประเทศ ซ้ำยังเป็นปรมาจารย์ด้านดนตรีที่นักร้องนับไม่ถ้วนต่างให้ความเคารพนับถือ ร่ำลือกันว่า ใครก็ตามที่ได้เพลงใหม่ของอาจารย์เว่ยไปจะต้องดังเป็นพลุแตกอย่างแน่นอน
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ถังหว่านกลายเป็นนักร้องที่ขึ้นอยู่ไปแนวหน้าของประเทศด้วยเพลงฮิตมากมาย
น่าเสียดายที่เธอไม่ได้ออกเพลงใหม่ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา เป็นเหตุให้ชื่อเสียงของเธอลดลงเล็กน้อย ตรงกันข้าม คู่แข่งคนอื่นในบริษัทกลับปล่อยเพลงคุณภาพสูงออกมา 2 เพลงติดต่อกัน ทำให้พวกเขาแซงหน้าเธอไปแล้ว ทั้งยังได้รับทรัพยากรดี ๆ จากบริษัทมากยิ่งขึ้นไปอีก
ติ๊ง!
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดของหญิงสาว
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูหมายเลขที่แสดงบน ID ผู้โทร และพบว่าเป็นครูใหญ่ของโรงเรียนที่ลูกสาวกำลังศึกษาอยู่
“สวัสดีค่ะคุณหลี่ ฉันถังหว่าน เหมียวเหม
