เทพมาร ยืนตระหง่านกลางสุญตาแผ่ปราณชวนสะพรึง ทำให้กฎเกณฑ์ฟ้าดินสั่นสะท้านรุนแรง
ขณะกวัดไกวกิ่งมารสะเทือนสรวง ก็ดูราวจะรวนดาราจักร
เมื่อสัมผัสคลื่นพลังแข็งแกร่งนี้ได้ เหล่ายอดฝีมือต่างหันมองเจียงผิงอันด้วยดวงตาสุดตกใจ
“เจียงผิงอันเพิ่งทะลวงขอบเขต ไฉนจึงมีปราณน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้?”
“เขา… ขอบเขตที่สี่ที่เขาสร้างมันอะไรกัน?”
“นี่มันสัตว์ประหลาดชัด ๆ!”
ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการซึ่งฝึกฝนมานับพัน ๆ ปียังไม่แข็งแกร่งเท่าปราณที่เจียงผิงอันแผ่ในขณะนี้เลย
ยิ่งผู้ฝึกตนคนอื่นการฝึกฝนสูงส่ง การเคลื่อนขอบเขตยิ่งเป็นไปได้ช้า แต่เจียงผิงอันนั้นตรงข้าม การฝึกฝนของเขาเติบโตเร็วขึ้นทุกขณะ
ตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬซึ่งเป็นใหญ่ในสมรภูมิอื่น ล้วนแตกตื่นหนีกระเจิงต่อหน้าเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันมิได้ให้โอกาสพวกมันหนี เขาโบยกิ่งมารลง ไร้ตัวตนร่วมขอบเขตใด ๆ กล้าหยุดยั้ง
ดวงตาของยอดฝีมือเผ่ามารล้วนแดงฉาน
ความแข็งแกร่งของเจียงผิงอันอยู่เหนือคาดการณ์ของพวกมันอาวุธในมือผู้ฝึกตนจากนิกายเทวมารก็เช่นกัน
ทิศทางการเป็นไปของศึกแตกต่างจากที่พวกมันคาดคิดอย่างสิ้นเชิง
ทำไมเจียงผิงอันจึงแข็งแกร่งนัก? อาวุธมากมายในมือผู้ฝึกตนจากนิกายเทวมารมาจากไหน?
คำถามแล้วคำถามเล่าปรากฏในใจเหล่ามาร
ทันใดนั้น เรือเหาะลำหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหลังนิกายเทวมาร
“ตระกูลเหลยโบราณมาช่วยแล้ว!”
หนึ่งเสียงเฒ่าชราประกาศก้อง ผู้ฝึกตนมากมายปรากฏตัวจากเรือเห