เจียงผิงอันมิสนใจเรื่องของเผ่ามารมากนัก เขามีเป้าหมายเดียวในใจคือบรรลุเซียน
เท่าที่เขารู้ หากบรรลุเป็นเพียงเซียนมนุษย์ทั่วไป ก็ไร้หนทางฟื้นชีวิตคน
หากฆ่าผู้ฝึกตนระดับต ่าไปสักคน เซียนมนุษย์ก็ใช้พลังเซียนคืนชีพคนผู้นั้นทันทีได้
แต่การฟื้นชีพผู้ที่ตายไปนานแล้วนั้นเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อย ๆ ก็มิใช่เซียนมนุษย์ในภพบุกเบิก
ภพบุกเบิกว่าไว้ว่า เซียนถูกแบ่งออกเป็นขอบเขตเซียนมนุษย์เซียนปฐพีและเซียนสวรรค์
จากข่าวลือ เซียนที่แข็งแกร่งสูงสุดในภพบุกเบิกมีการฝึกฝนเพียงขอบเขตเซียนปฐพี
บางทีเขาอาจคืนชีพให้บุพการีได้ยามบรรลุขอบเขตเซียนสวรรค์ และยังห่างไกลเกินจะไปถึงได้จากขอบเขตนี้
ในมิติของอ่างสัมฤทธิผล
กฎมหาเต๋าเวียนวนรอบพฤกษากระจ่างเต๋า ด้ายไหมวิญญาณผลุบโผล่อยู่ในพฤกษากระจ่างเต๋า กัดแทะใบพฤกษาและเติบโตอย่างช้า ๆ
ภาพวาดของมหาจักรพรรดิแขวนอยู่บนกิ่งไม้ เอนไหวไปมาเบาๆ ตามสายลมอ่อน
เจียงผิงอันนั่งทำความเข้าใจกฎเคล็ดพลังใต้ต้นไม้ เจียงเมี่ยวอีนั่งอยู่ข้างเขา หลับตาข้างหนึ่ง ขณะที่ตาอีกข้างเปิดขึ้นจ้องมองแมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราในมือนาง
นางชอบแมลงตัวน้อยที่บิดายกให้นัก น่ารักจริง ๆ
เสี่ยวไป๋ซึ่งยังไม่โตขึ้นนักเอนตัวอยู่ข้างนาง มือน้อยยกขึ้นเท้าคาง ดวงตาจ้องมองหนังสือตรงหน้า น่องทั้งสองขยับเหวี่ยงไปมา ไม่รู้นิยายน่าสนใจเพียงไร มุมปากของนางยกยิ้ม หัวร่องอหายเขาแทบหลุด
ร่างของเจียงผิงอันเรืองรองด้วยอำนาจเซียนทอง
