ทพผู้ปกครองสวรรค์แห่งลัทธิสวรรค์”“ในขณะนั้นเอง ประมุขลัทธิสวรรค์ก็ปรากฏตัว การต่อสู้ระหว่างเซียนครั้งแรกหลังจากยุคโบราณก็เริ่มต้นขึ้น เซียนทั้งสองต่อสู้กันทั่วทั้งดินแดนเซียนต่างรับรู้ได้…”
“…ไม่รู้ว่าต่อสู้กันกี่ยกต่อกี่ยก เซียนหญิงที่ออกมาจากหมอกสีเทาพ่ายแพ้ ประมุขอวี้ไล่ตามติด ทั้งสองหายไปจากหว่างฟ้าดิน…”ลู่หยางส่งขนมชิ้นสุดท้ายในจานให้อวี้เมิ่งเมิ่ง “ก็เป็นเช่นนี้แหละเจ้าชื่อซ ้ากับประมุขลัทธิสวรรค์”อวี้เมิ่งเมิ่งฟังอย่างหลงใหล ทำไมทั้งสองคนชื่ออวี้เมิ่งเมิ่งเหมือนกัน แต่คนหนึ่งเก่งกาจนัก ส่วนอีกคนอ่อนแอเหลือเกิน?ลู่หยางถอนหายใจ “คงเป็นเพราะตอนที่ครอบครัวตั้งชื่อให้เจ้า ก็คงไม่คิดว่าเจ้าจะชื่อซ ้ากับผู้ทรงพลังยุคโบราณ”“ช่างเถอะๆ เรื่องเล็กทั้งนั้น ข้าจะตามท่านไปหอกระบี่นั่น เมื่อเรื่องเสร็จสิ้นแล้ว ข้าจะพาท่านไปหาเพื่อนสนิทของข้า”“เพื่อนสนิท?”ลู่หยางคิดในใจ ข้าก็รู้อยู่แล้วว่าคุณหนูผู้นี้คงไม่ได้โง่เขลาถึงขนาดหนีออกจากบ้านโดยไม่มีที่ไป ต้องมีจุดหมายปลายทางแน่นอนลู่หยางเห็นว่าอวี้เมิ่งเมิ่งมีวิทยายุทธ์ขั้นแก่นทองคำ ก็ไม่ใช่แค่คนสวยไร้ความสามารถ พรสวรรค์ในการบำเพ็ญก็น่าทึ่งตอนนี้เขาเลื่อนขั้นเป็นขั้นแปลงร่างเซียนขั้นต้น ผู้บำเพ็ญน้อยนักที่จะซ่อนวิทยายุทธ์หลบสายตาเขาได้ เว้นแต่อีกฝ่ายจะเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง
แต่บ้านไหนจะมีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่ออกจากบ้านโดยไม่พกเงิน แถมยังกินฟร
