ฤทธิผลก็เคลื่อนย้ายทั้งคู่กลับสู่ภพแร้นแค้น
ยามหวนปรากฏตัว เขาก็กลับมายังตำหนักเจ้านิกายเทวมาร
ทันทีที่กลับมา เจียงผิงอันและร่างหลักก็คืนการเชื่อมต่อ ภาพยามใกล้ชิดสนิทสนมกับบุตรีหลายปีผ่านมาหลอมละลายเข้าสู่มโนสำนึก มุมปากของเขายกยิ้มอย่างไม่รู้ตัว
เด็กน้อยเจียงเมี่ยวอีอายุแปดขวบแล้ว
“ปรากฏว่าข่าวลือเป็นความจริง เจ้ามีศาสตราเซียนกับตัวจริง ๆด้วย”
เฉียนฮวั่นโหรวเอ่ยปาก
ระหว่างเคลื่อนย้ายกลับมา เฉียนฮวั่นโหรวสัมผัสกำแพงกั้นเขตแดน สัมผัสการมีอยู่ของอ่างสัมฤทธิผลได้เช่นกัน
เจียงผิงอันแตกตื่นในใจ ปรากฏว่านางสัมผัสการมีอยู่ของอ่างสัมฤทธิผลได้ง่ายนัก
มิน่าเล่า อ่างสัมฤทธิผลจึงไม่ให้เขาใช้พลังเคลื่อนย้ายต่อหน้าเซียนมนุษย์
เฉียนฮวั่นโหรวยกมือเนียนขาว คว้าคอเจียงผิงอันกดแนบกำแพง
“ส่งศาสตราเซียนมา แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
“เสี่ยวเซียง อย่าล้อเล่นสิ”
“ดูเหมือนเจ้าจะไม่ส่งมันมาแน่สินะ”
เฉียนฮวั่นโหรวยื่นมืออีกข้างออกมา เรียวนิ้วปาดตรงหน้าเจียงผิงอันเบา ๆ ดุจกรีดมีดผ่านอาภรณ์จากบนจนล่างสุด…
ขณะนั้นเอง จู่ ๆ เงาร่างน้อยก็พุ่งเข้ามาในห้อง
“ฮี่ ๆ ซ่อนตรงนี้ ท่านพ่อหาข้าไม่เจอแน่……”
“หยา? ไฉนท่านพ่อก็อยู่ตรงนี้คนหนึ่ง!”
เจียงเมี่ยวอียกมือน้อยอวบอ้วนปิดปากสีชมพูเรื่อ มองเจียงผิงอันที่มาปรากฏตัวตรงนี้ด้วยดวงตากลมโตเปี่ยมความตกใจ
นางสวมชุดกระโปรงผ้าไหมสีชมพูปักลายดอกไม้ประณีตบรรจงเรือนผมยาวมัดสูงด้วยริ้วผ
