สุทธิ์สุดขั้ว
สีหน้าของเถียนปั๋วหนิงย ่าแย่ แม้เขาจะไม่เคยพบเฉียนฮวั่นโหรวแต่ก็เคยเห็นเจียงผิงอันมาก่อน
หนก่อนในศาลาเติงเซียน เจ้าเด็กนี่ทำร้ายบุตรีเขา
สตรีผู้นี้ก็น่าจะเป็นคนจากศาลาเติงเซียน
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาย่อมไม่มีทางปล่อยอีกฝ่ายเคลื่อนขอบเขตได้อย่างราบรื่น!
ขณะที่เถียนปั๋วหนิงกำลังจะลงมือ ภาพฉายอันทรงพลังภาพหนึ่งก็ขวางตรงหน้าเขา
หลัวซู่ถือศาสตราเซียนในมือ ยืนตระหง่านกลางสุญตา
ที่นี่อยู่ใกล้กับศาลาเติงเซียน และเมื่อหลัวซู่สัมผัสได้ว่ามีคนผู้หนึ่งบรรลุเป็นเซียนมนุษย์ นางจึงมาพินิจหา
มิคาดว่าจะได้พบเหตุการณ์อัศจรรย์
ผู้ฝึกตนที่บรรลุสู่ขอบเขตเซียนมนุษย์มิใช่ใครอื่นนอกจากศิษย์ของนางเอง!
แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เรื่องสำคัญที่สุดในยามนี้ก็คือปกป้องศิษย์ของนาง
“ไสหัวไป!”
หลัวซู่จ้องเถียนปั๋วหนิงอย่างเย็นชา
“อย่างนี้นี่เอง ปล้นสมบัติบุตรีข้าเพื่ออวดโอ่ว่าพวกเจ้าศาลาเติงเซียนปรากฏเซียนมนุษย์เพิ่มอีกคนแล้ว!”
“เหอะ ๆ เจ้าคิดว่าเพิ่มเซียนมนุษย์เพิ่มมาหนึ่งคนจะพิชิตเคหาสน์เทพจันทราของข้าได้หรือ? รอดูเถอะ!”
เถียนปั๋วหนิงทิ้งวาจาอาฆาตอย่างเดือดดาลแล้วหันกายจากไป
เขาเข้าใจผิดถนัด คิดไปว่าหลัวซู่จงใจอวดการปรากฏตัวของเซียนอีกคน จึงปล้นสมบัติบุตรีเขา เรียกให้เขามาดู
อันที่จริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่
หลังเถียนปั๋วหนิงจากจร หลัวซู่ก็หันกลับมามองเฉียนฮวั่นโหรวด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“เจ้า…”
เฉียนฮ
