เจียงผิงอันทะลวงสุญตา ทะยานหนีสามวันไม่หยุดพัก เลี้ยวลดไปมาต่อเนื่อง กระทั่งมุดพสุธาดำดินหนี
เขากลัวจะยังมีผู้ติดตามมา
ข้อได้เปรียบของการดำดินหนีก็คือ ที่นี่มีอิทธิพลจากกฎศิลามารดา สามารถหยุดจิตสัมผัสมิให้พบที่ซ่อนได้
“นักพรตเสินซวีผู้นี้ต้องซ่อนความลับยิ่งใหญ่ไว้แน่นอน”
เมื่อทราบว่าพลังเซียนของเจียงผิงอันมาจาก ‘วิชาซ่อนจักรวาล’เฉียนฮวั่นโหรวก็ยิ่งเคลือบแคลงในนักพรตเสินซวี
“นักพรตเสินซวีผู้นี้ทำตัวเป็นปริศนาตลอดมา กว่าจะแผลงฤทธิ์ออกมาบ้างก็เป็นยามเขาเจียนบรรลุเซียนแล้ว”
“นอกจากนั้น ยามเขาถึงคราวบรรลุเซียน เขาก็สามารถฆ่ามังกรมารตายได้ในหนึ่งฝ่ามือ พลังของทั้งสองมิใช่ระดับเดียวกันเลย”
“ทั้งหมดนี้ผิดปกติเหลือเกิน”
เจียงผิงอันพยักหน้า “ข้าก็คิดเช่นนั้น ผู้อาวุโสท่านนี้ต้องมีเรื่องมากมายที่เราไม่รู้แน่”
“พอแล้ว หยุดแค่นี้ก่อน เสี่ยวเซียง เจ้าทะลวงขอบเขตก่อนเถอะการเคลื่อนไหวระหว่างการทะลวงขอบเขตนั้นใหญ่โตไปสักนิด หากทำยามกลับถึงสำนักจะเกิดปัญหาเกินจำเป็นได้”
เจียงผิงอันขุดพื้นที่ใหญ่โตใต้พสุธา เรียงร้อยค่ายกลให้เฉียนฮวั่นโหรวทะลวงขอบเขต
เฉียนฮวั่นโหรวกล่าว “เราไม่กลับศาลาเติงเซียนกันจะดีกว่าเรื่องนี้ใหญ่เกินไป”
ทุก ๆ สามร้อยปี มีผู้ได้โอกาสเข้ารับวิชาจำแลงเซียนเพียงห้าตำแหน่งในศาลาเติงเซียน แต่พวกเขากลับบรรลุอำนาจเซียนได้ผ่านวรยุทธ์ หากเรื่องเหล่านี้แพร่งพราย ภพบุกเบิกต้องสั่นสะท้านทั่วท