ิศแน่แท้
แม้ประมุขศาลาหลัวซู่จะเมตตาพวกเขา มิกระทำการใด แต่ผู้อื่นเล่า?
“วางใจเถอะ ขอเพียงเจ้าไม่อยากเผยตัว ก็จะไม่ถูกเปิดโปงหรอก”
เจียงผิงอันยิ้มเฉยชา ยกมือขึ้น ปราณเซียนสีทองก่อตัวในมือเขา
เพียงพริบตาต่อมา ปราณเซียนก็แปรเปลี่ยนเป็นปราณวิญญาณธรรมดา
“เราสามารถเปลี่ยนปราณไปมาเองได้ ใช้ปราณไปตามปกตินั่นแหละ ปราณเซียนมีชั้นพลังลึกลับอยู่ กระทั่งตาข้ายังยากมองทะลุนับประสาอะไรกับผู้อื่น”
ก่อนหน้านี้ เจียงผิงอันเองก็กังวลเรื่องปราณเซียนถูกเปิดเผยอยู่และในสองสามวันนี้เขาจึงค้นพบว่าการสลับเปลี่ยนปราณเซียนและปราณวิญญาณนั้นง่ายดาย
นอกจากนั้น ปราณเซียนยังบรรจุกฎเกณฑ์ทรงพลังที่มิอาจมองทะลุได้
เฉียนฮวั่นโหรวผ่อนหายใจโล่งอก ขอเพียงไม่ถูกพบก็ดีแล้ว
นางมองเจียงผิงอันด้วยแววตาชื่นชม
ความล ้าเลิศของชายผู้นี้ยากจะบรรยายเป็นถ้อยคำได้แล้ว ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ มิอาจประสบความสำเร็จใด ๆ ได้ในอายุเท่ากัน ทว่าชายผู้นี้เริ่มสร้างขอบเขต ประดิษฐ์อำนาจศักดิ์สิทธิ์ของตนเองแล้ว
ยามนี้ สร้างได้กระทั่งขอบเขตที่สี่ด้วย
“ขอบเขตนี้ชื่ออะไรหรือ?”
เสียงของเฉียนฮวั่นโหรวไร้ความเฉยชาเช่นกาลก่อน แต่เจือด้วยอารมณ์แปรปรวนเช่นสาวน้อยคลั่งรัก
หากให้ราชวงศ์ต้าเฉียนรู้ว่าจักรพรรดิสูงสุดของพวกเขาพูดด้วยน ้าเสียงเช่นนี้ คงไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร
“รวมศูนย์ ขอบเขตรวมศูนย์”
เจียงผิงอันนึกชื่อเอาไว้แล้ว และอธิบายว่า “ผสานชีพจรทั้งสามร้อยหกส
