อ ำนำจประหลำดแทรกซึมสู่ตัวเจียงผิงอัน เริ่มแพร่กระจำยด้วยควำมเร็วชวนขนลุก ไม่มีทำงใดจะควบคุมมันได้!
สีหน้ำของเจียงผิงอันแปรเปลี่ยนมหันต์ หำกเป็นเช่นนี้ต่อไป เขำได้กลำยเป็นสัตว์ประหลำดแน่!
เมื่อเถียนซีเห็นเจียงผิงอันหน้ำเปลี่ยนสี นำงก็สุดแสนยินดี
“ไม่ต้องกลัว เจ้ำไม่กลำยพันธุ์หรอก เพรำะเจ้ำจะถูกข้ำจัดกำรเสียก่อนกลำยเป็นสัตว์ประหลำด!”
ว่ำพลำง ร่ำงของเถียนซีพลันขยำยตัวบวมพองหลำยเท่ำกลำยเป็นสัตว์ประหลำดยักษ์สีเทำ
หำกมิใช่เพรำะก้อนไขมันสองก้อนที่หน้ำอก คงมองไม่ออกว่ำเคยเป็นสตรีผู้หนึ่งแน่แท้
มือทั้งสองที่หน้ำอกของนำงปูดบวมขยำยตัวใหญ่โต อ ำนำจประหลำดกวำดกระหน ่ำทั่วอำณำเขตในระฆัง
ไกลออกไป เฉียนฮวั่นโหรวค่อย ๆ ย่องเข้ำหำเถียนซีเตรียมพร้อมโจมตี
ก่อนหน้ำนี้ เฉียนฮวั่นโหรวมีโอกำสฆ่ำเถียนซีครั้งหนึ่ง แต่บิดำของนำงซึ่งเป็นเซียนมนุษย์ทิ้งเสี้ยววิญญำณไว้ และออกมำช่วยยำมชีวิตนำงอยู่ในอันตรำย
หำกมันถูกกระตุ้นขึ้นมำ ก็ไร้โอกำสรอดชีวิตใด ๆ
นี่คือสิ่งที่เฉียนฮวั่นโหรวกับเจียงผิงอันกลัวที่สุด
แต่ยำมนี้มิอำจมัวสนใจแล้ว
กร๊อบ! เปรี๊ยะ!
ขณะที่เฉียนฮวั่นโหรวก ำลังจะลงมือ เสียงกร่อนแตกก็ดังขึ้นจำกตัวเจียงผิงอัน
จุดชีพจรในกำยเขำแตกสลำย ปรำณวิญญำณสลำยตัวลดระดับอย่ำงรวดเร็ว ขอบเขตร่วงหล่นเร็วจี๋ เพียงพริบตำก็กลำยเป็นผู้ฝึกตนระดับเดียวกับขอบเขตวิญญำณแรกก ำเนิด
ทั้งเฉียนฮวั่นโหรวและคณะของเถียนซีล้วนตะลึงทื่อยำม
