ดวงแสงแปดดวงซึ่งบรรจุโจทย์ประเมินลอยมาตรงหน้าเจียงผิงอันอีกครั้ง
เมื่อเห็นหัวข้อการประเมินสุดท้าย เจียงผิงอันก็ขมวดคิ้วน้อย ๆ
มิใช่เพราะหัวข้อนี้ยากเย็นเช่นไร แต่… มันช่างง่ายนัก
ง่ายจนพิกล
เขายกมือแตะดวงแสงสีทองดวงหนึ่งอย่างเฉยชา
แถวข้อความตัวใหญ่ปรากฏบนฟ้า
‘หัวข้อ: ทดสอบพลังโจมตี’
‘ขอบเขตของทุกผู้จะถูกกดที่ขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตา ให้โจมตีกำแพงพิเศษที่ถูกสร้างขึ้น ตัดสินคะแนนจากจำนวนกำแพงที่ถูกทำลายไป’
‘ท้ายการประเมินจะมีการจัดอันดับตามคะแนนรวม’
เมื่อเห็นหัวข้อ เหล่าผู้ฝึกตนที่ตกรอบไปก่อนหน้าก็บ่นอุบกันทันที
“หากโจทย์นี้โผล่ในด่านประเมินแรก ข้าไม่มีทางตกรอบแน่นอน”
“นั่นสิ ด่านนี้ง่ายเกินไป พลังโจมตีของข้าแข็งแกร่งมากเลยนะ”
“นี่แหละชะตา จับต้องมิได้แต่มีตัวตน ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้มีเจ้าคนโชคดีคนหนึ่ง เดิมทีฝีมือก็งั้น ๆ แต่กลับได้มรดกเซียนไป”
เหล่าผู้เข้าประเมินต่างโล่งใจยามเห็นโจทย์ประเมินด่านนี้
พวกเขาล้วนมั่นใจในพลังโจมตีของพวกตน
ตู้ม!
กำแพงสูงยี่สิบชั้นผุดขึ้นจากพื้น ปรากฏตรงหน้าคนทั้งหลาย
ประมุขศาลาใหญ่กล่าวยิ้ม ๆ “ด่านสุดท้ายแล้ว ทุกคนพยายามหน่อย ด่านนี้พลิกผลลัพธ์ได้ ไม่รู้สุดท้ายวิชาจำแลงเซียนจะไปอยู่กับใคร”
“เอาล่ะ เริ่มการประเมินรอบสามได้!”
สิ้นคำ อำนาจไร้ลักษณ์สายหนึ่งก็ปกคลุมคนทั้งหลาย
อำนาจเคล็ดพลังของยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการล้วนถูกสะกดการฝึกฝนถูกลดขอบเขตลง
เจียงผิงอันเ
