แล้วจะก้าวข้ามมันไปได้อย่างไร?
สายตาของประมุขศาลาทั้งสิบล้วนแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
นี่มันวิชาอะไรกัน? ไฉนจึงไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?
เจียงผิงอันเหวี่ยงหมัดทำลายล้าง ฟ้าดินคลับคล้ายถูกกระชากเข้ามาป่นขยี้
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังรัวกลางจัตุรัส กำแพงทั้งหลายระเบิดถล่ม
ยามแรงลมจากหมัดกระทบกำแพงชั้นที่เจ็ด แรงลมนี้ก็ถูกสะท้อนแยก กำแพงหยุดการถล่มตัว
หมัดนี้ถล่มกำแพงได้หกชั้น
เจียงผิงอันมองกำแพงตรงหน้าแล้วหรี่ตาลง
“เจียงผิงอันได้หกแต้ม รวมยี่สิบหกแต้ม”
ชิวเฟิง ประมุขศาลาสี่ประกาศผล “หมัดของเจ้าดูแข็งแกร่งมากแต่พลังโจมตีมิได้สูง”
บุคคลมากมายผงะไปยามได้ยินเช่นนี้
“หมัดนี้ดูแรงแค่เปลือกนอก? แต่มันให้ความรู้สึกรุนแรงมากเลยนะ”
“ความรู้สึกเจ้านับเป็นอะไร ประมุขศาลาพูดแล้วว่ามันไม่แข็งแกร่งนี่”
“ที่แท้ก็แค่มีไว้อวด ตกอกตกใจหมด ข้ารึก็นึกว่าหมัดนี้แข็งแกร่งมาก”
ปวงชนหากังขาวาทะของประมุขศาลาไม่ ประมุขศาลาเป็นเซียนมนุษย์ ยอดฝีมือสูงสุดในภพบุกเบิก จะรับรู้ผิดพลาดได้อย่างไร
เจียงผิงอันยืนหน้ากำแพงเงียบ ๆ อยู่นาน มองกำแพงที่ร่วงถล่มประกอบตัวใหม่
“เจ้าไม่ไหวหรอก”
หนึ่งเสียงหัวเราะเสียดโสตดังมาจากข้างหลังเจียงผิงอัน ชิวผิงเซิงเดินเข้ามาตะโกนไล่ “ไสหัวไป ข้าจะให้เจ้าประจักษ์ฤทธิ์ข้า”
เจียงผิงอันชำเลืองอีกฝ่ายแล้วเดินจากไปเงียบ ๆ
ชิวผิงเซิงรวบรวมพลังในกาย เพลิงแท้สมาธิปะทุออกมาย้อมนภาแดงฉาน ไอความร้อนทำให้ผู้ฝึกตนซึ
