งที่พวกเขารู้ แต่มิอาจยอมรับออกมาได้ตรง ๆ พวกเขายังต้องรักษาหน้าตากันอยู่
ประมุขศาลาใหญ่ประกาศต่อปวงชน “อันดับหนึ่ง เฉียนฮวั่นโหรว เจียงผิงอัน สิบแต้ม”
เมื่อผลลัพธ์ถูกประกาศ มันก็เหมือนอัสนีระเบิดเปรี้ยงในใจเหล่าศิษย์ ทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นระทึกรัวแรง
กระทั่งประมุขศาลายังประกาศผลประเมิน นี่หมายความว่าทั้งสองมิได้โกง แต่ผ่านด่านนี้ด้วยความสามารถของพวกเขาจริง ๆ
“สัตว์ประหลาดสองคนนี่มันบ้าอะไรกัน!”
“ร้ายกาจ! ร้ายกาจเกินไปแล้ว!”
“ศาลาสาขาแคว้นชางหลานให้กำเนิดอัจฉริยะไร้เทียมทานสองคนแล้ว”
แม้จะเป็นที่ศาลาหลัก ระดับของทั้งสองก็ยอดเยี่ยมไร้กังขา
ยามศิษย์จากสาขาแคว้นชางหลานได้ยินปวงชนชื่นชมพวกเขาพวกเขาก็รู้สึกมีหน้ามีตาขึ้นมาในใจเช่นกัน
จะมีก็เพียงเซินถูอี้ที่เกิดความริษยารุนแรงในใจเมื่อเห็นความเลิศล ้าของเจียงผิงอัน เนื่องด้วยความขัดแย้งที่มีต่อกันก่อนหน้านี้
หลัวอีเฟยตกใจจนกล่าวกับเยี่ยอู๋ฉิง “มิน่า เจ้าจึงเต็มใจเรียกเจียงผิงอันเป็นลูกพี่ กระทั่งข้าก็จะจำนนแล้ว”
ฝีมือของเจียงผิงอันและเฉียนฮวั่นโหรวเกินความคาดหมายของนาง มิอาจทราบจริง ๆ ว่าสองคนนี้ซ่อนอะไรไว้มากเพียงไร
แต่แม้ทั้งสองจะเลิศล ้า ก็ไม่มีทางได้วิชาจำแลงเซียนมาอยู่ดี
หากไร้สิ่งใดผิดคาด โจทย์ประเมินที่สามจะมีเรื่องน่าประหลาดใจเกิดขึ้นแน่นอน
เจ้าเฒ่าเหล่านี้ไม่มีทางมองสิ่งที่พวกตนเตรียมให้ทายาทตัวเองไปอยู่ในมือคนจากศาลาสาขาได้หรอ
