เฉียนฮวั่นโหรวกล่าวเบา ๆ “เมื่อครู่ข้าพูดผิดไป เจ้าต้องรับแรง โน้มถ่วงมากกว่าอัจฉริยะผู้อื่นสี่สิบเท่า”
เจียงผิงอันเงียบไป เขาไม่ปริปากบ่น ไม่พูดอะไรมาก รีดเค้น กาลังฝืนต้านแรงโน้มถ่วงนี้ต่อไป
เจียงผิงอันซึ่งนอนพังพาบกับพื้นมิอาจเห็นว่าในดวงตาของ เฉียนฮวั่นโหรวปรากฏเค้าความตกตะลึงวูบไหว
ยามนางทดลองกับอัจฉริยะผู้อื่น อย่างมากที่สุดก็ใช ้แรงกดดัน สิบเท่าของคุกโน้มถ่วงในขณะนี้
ถึงทาเช่นนั้น อัจฉริยะเหล่านั้นก็ยังมีน้อยคนยิ่งที่ลุกกลับขึ้นยืน ได้ในสามปี
แต่นางให้แรงโน้มถ่วงยี่สิบเท่าของคุกโน้มถ่วงกับเจียงผิงอัน แล้วอีกฝ่ายก็เกือบยืนได้ในเวลาแสนสั้น!
หัวใจอันเงียบงันของเฉียนฮวั่นโหรวเต้นระรัว บางทีนางอาจ บรรลุเป้ าหมายด้วยเจียงผิงอัน สร ้างร่างเทวะใหม่ขึ้นมาได้!
บทที่ 232 ล้มเหลวแล้ว
เจียงผิงอันใช ้เวลาหกเดือน กว่าจะค่อย ๆ ปรับตัวชินกับแรงโน้ม ถ่วงนี้ได้
ยามเขาพยายามลุกขึ้น และล้มลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า กระดูก แตกหักหลายหน โลหิตทะลักจากกาย
เห็นได้ชัดว่าแค่ลุกขึ้นยืนง่าย ๆ นี้ทาให้เขาบาดเจ็บสาหัส ต่อเนื่อง
ล าพังแรงโน้มถ่วงของคุกโน้มถ่วงน่ากลัวพอแล้ว แต่เขาต้องรับ แรงโน้มถ่วงสูงกว่าผู้อื่นสี่สิบเท่า ยิ่งชวนขนลุกไปใหญ่
หากเป็ นผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดคนอื่น ๆ คงถูก ขยี้ตายไปนานแล้ว
ธารนทีแห่งประวัติศาสตร ์ไม่เคยหยุดนิ่ง มีอัจฉริยะเกิดดับ ต่อเนื่อง