เจียงผิงอันมองแขนของตนเงียบ ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก “ยาม นี้ข้ารู ้สึกว่ามือข้าหนักอย่างยิ่ง มิใช่ว่านี่เป็ นผลสาเร็จหรือขอรับ?”
เขารู ้สึกว่าฝ่ามือของเขาในขณะนี้หนักอย่างยิ่ง หมัดจะแข็งแกร่ง กว่ากาลก่อนแน่นอน
“นี่มิใช่การผสานรวม เป็ นเพียงการเพิ่มเข้าไปอย่างเรียบง่าย ยามชีพจรในมือเจ้ารวมตัวใหม่ มันจะระเบิดใหม่อีกหน อย่าลืมน า ของที่ใส่ไปกลับออกมาด้วยล่ะ”
เฉียนฮวั่นโหรวผู้ผิดหวังกับผลลัพธ ์นี้ทิ้งความคิดสร ้างร่างเทวะ ไปอย่างสมบูรณ์
โชคยังดีที่นางมิได้หวังมาก และมิได้เสนอรางวัลมากมาย หาไม่ คงยิ่งผิดหวังกว่านี้
“ครั้งนี้ รบกวนผู้อาวุโสแล้วขอรับ”
เจียงผิงอันลุกขึ้นคารวะ เก็บอวตารแล้วหันกายจากไป
บทที่ 233 วิชาดึงดารา
สามปีที่ผ่านมา ด้วยความช่วยเหลือของผู้อาวุโสท่านนี้ ความเร็ว ในการบรรลุกฎแห่งแรงโน้มถ่วงของเจียงผิงอันทวีคูณเร่งเร็ว
ยิ่งกว่านั้น ภายใต้อานาจโน้มถ่วงของอีกฝ่ าย พลังกายของเขา ก็คืบหน้าอย่างเด่นชัด
กระทั่งอวตารเขมือบซึ่งอ่อนแอที่สุดยังมีพลังกายเกินตัวตน ขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดทั่วไปเทียบได้
น่าเสียดายที่มิอาจสร ้างร่างเทวะโน้มถ่วงได้สาเร็จ
แท้จริงแล้ว เจียงผิงอันโหยหาอ านาจเช่นนั้นอยู่
เจียงผิงอันเดินออกมาที่ทางเดิน เมื่อสังเกตเห็นหนึ่งห้องขังกว้าง เปิดประตูอยู่ก็เดินเข้าไปนั่งทันที
เมื่อนั่งลงบนพื้น เจียงผิงอันก็นา ‘บรรพต’ ขนาดเท่าเมล็ดข้าว ในฝ่ามือออกมานั่งจ้อง
