ตาแหน่งผู้นานั้นเรื่องเล็ก แต่รางวัลนั้นเป็ นของจริง
ผู้ฝึกตนมากมายทรยศพี่น้องเพียงเพื่อหินวิญญาณไม่กี่ชิ้น การ มุ่งร ้ายต่อเขาเพื่อรางวัลมากมายนั้นเข้าใจได้
“อยากสู้หรือไม่?” เจียงผิงอันถามเบา ๆ
ประชันก็คือประชัน อย่าได้คิดไปไกลกว่านั้น
เมื่อเห็นท่าทีของเจียงผิงอัน หนานกงเสินก็แค่นยิ้ม “ข้ายังมิเคย ได้ลอกวิชาเทียมเทพสงครามกับหมัดอู๋จี๋ หวังว่าจะไม่ทาให้ข้า ผิดหวัง”
หนานกงเสินดึงผ้าขาวปิดตาตนออก
คู่เนตรสีทองปรากฏแก่ทุกสายตา
ทันทีที่คู่เนตรสีทองนั้นปรากฏ กฎฟ้ าดินก็นิ่งงัน
คู่เนตรสีทองนั้นเรืองรองด้วยคลื่นปราณประหลาด ประหนึ่งมอง ทะลุสรรพสิ่ง
ผู้ฝึกตนทั้งหลายมองตาสีทองคู่นั้นอย่างอิจฉา
ตาคู่นี้แหละที่มองทะลุวรยุทธ ์ของผู้อื่น และลอกเลียนมาเป็ นของ ตนได้
วรยุทธ ์ที่ผู้อื่นเคี่ยวกรามาหลายสิบปี หรือกระทั่งเป็ นพัน ๆ ปีกว่า จะบรรลุแจ้ง อีกฝ่ายใช ้เพียงศึกเดียวก็ลอกได้
ทุกวันนี้ หนานกงเสินบรรลุวรยุทธ ์แข็งแกร่งมากมาย ความ แข็งแกร่งเกินประมาณ
ยิ่งสู้กับผู้คนมากหน้า หนานกงเสินก็ยิ่งแข็งแกร่งทุกวันคืน
หากหนานกงเสินลอกวิชาเทียมเทพสงครามกับหมัดอู๋จี๋ไปได้ เจียงผิงอันจะยังชนะได้หรือ?
“ท่านแม่ ท่านว่าเจ้าท่อนไม้จะชนะได้หรือไม่เจ้าคะ?” เมิ่งจิงกอด เหลยหลานผู้เป็ นมารดา ดูร ้อนใจเล็กน้อย
นางเคยประมือหนานกงเสินมาก่อน ทราบดีว่าอีกฝ่ ายแข็งแกร่ง เพียงไร
