บทที่ 225 อวตารเทพพฤกษา
หนานกงเสินเปรียบเช่นดวงตะวัน แผดรัศมีเจิดจรัส สั่นสะท้าน ทุกดวงใจ
“นี่คือเจียงผิงอันหรอกนะ หากเปลี่ยนเป็ นผู้อื่นมาสู้แทน คงพ่าย ไปนานแล้ว”
“ข้าได้ยินว่ารัชทายาทแห่งต้าเฉียนแข็งแกร่งกว่าหนานกงเสิน อีก ขุมกาลังใหญ่นี่น่ากลัวจริง ๆ”
“ผู้ใดจะคว้าชัยกันแน่ ? ใครจะได้เป็ นผู้น าผู้ฝึ กตนขอบเขต วิญญาณแรกก าเนิด?”
“ขึ้นกับว่าเจียงผิงอันจะผลาญปราณวิญญาณของหนานกงเสิน หมดก่อน หรือการโจมตีของหนานกงเสินจะดุดันกว่า เอาชนะเจียง ผิงอันได้ก่อนกันแน่”
ผู้คนส่วนใหญ่เห็นได้ว่าหนานกงเสินมีวิชาโจมตีมากกว่า และ เป็ นผู้เริ่มลงมือโจมตีก่อนเสมอ
ขณะที่เจียงผิงอันเน้นการตั้งรับ
ความได้เปรียบของเจียงผิงอันอยู่ตรงที่ปราณมหาศาล ขณะที่ หนานกงเสินได้เปรียบที่มีวิชาแข็งแกร่งมากมาย และสามารถจู่โจม ได้อย่างเกินคาดหมาย
ศึกนี้กินเวลาหนึ่งชั่วยาม ทั่วทิศในอาคมพังทลาย
การโจมตีของหนานกงเสินทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ ทว่า ความสามารถต้านรับของหมัดอู๋จี๋ก็แกร่งเกินไป มิอาจทาร ้ายเจียงผิง อันได้เลย
เปรี้ยง!
การโจมตีของหนานกงเสินถูกเจียงผิงอันดีดกลับได้อีกครั้ง ก้อน ปราณชวนสะพรึงระเบิดตัว ดีดร่างคนทั้งสองกระเด็นไป
หนานกงเสินหอบแฮ่ก มองใบหน้าที่ยังเฉยชาของเจียงผิงอัน แล้ว สีหน้าก็ยิ่งคล้าดาขึ้นทุกที
หมัดอู๋จี๋น่าสะอิดสะเอียนชะมัด
