เจียงผิงอันเงยหน้าขึ้นมองผู้มา
นางเป็ นสตรีสวมอาภรณ์โบราณ เส้นผมยาวสยาย คลื่นพลัง ประหลาดบดบังในหน้า ผู้คนทั่วไปมิอาจเห็นได้ชัดเจน
แต่เจียงผิงอันเห็นชัดว่านางมีใบหน้างดงามไร ้ที่ติ
สตรีผู้นี้ไร ้อารมณ์บนใบหน้า คู่เนตรนั้นลึกล้ายิ่งกว่าจักรวาล พร่างพราว
แม้จะมิได้เผยปราณใดอย่างชัดเจน แต่เจียงผิงอันก็ยังสัมผัสแรง กดดันเกินกว่ายามใด
สตรีผู้นี้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง เพียงหนึ่งคานึงก็กระทบถึงกฎฟ้ าดิน รอบข้างได้
เจียงผิงอันไม่บ้าพอต่อล้อต่อเถียงกับยอดฝีมือเช่นนี้แน่นอน
เขาเก็บวิญญาณศึก อวตารเทพพฤกษาหวนคืนสู่กาย ฟื้น ปราณคืนสู่ตน
สตรีผู้นั้นชาเลืองหนานกงเสินผู้บาดเจ็บ กล่าวเสียงเรียบไร ้ อารมณ์ “จงจดจาศึกนี้ให้ดี อย่าได้คิดว่าตนมีพรสวรรค์แข็งแกร่ง จะ ไม่เห็นผู้ใดในสายตาก็ได้”
หนานกงเสินยกมือแตกเละของตนกุมกาปั้น ก้มหัวลงคารวะ “น้อมรับค าสอนผู้อาวุโส”
นี่คือหนึ่งในบรรพชนผู้อาวุโสสูงสุดของราชวงศ์ต้าเฉียน เจ้าขุน มูลนายปัจจุบันในราชวงศ์ต้าเฉียนล้วนเป็ นหลานเหลนของนาง หนานกงเสินมิกล้าแย้งแม้เพียงค า
สตรีผู้นั้นย่างก้าวแผ่วเบา แล้วหายวับไป
มาเร็วไปไว
ทุกผู้ซึ่งมองศึกอยู่ต่างผ่อนลมหายใจโล่งอก ชั่วขณะที่นาง ปรากฏก่อนหน้านี้ ทุกผู้ล้วนหายใจติดขัดตามกัน
“ผู้อาวุโสแข็งแกร่งเช่นนี้ มาปรากฏที่นี่ได้อย่างไรกัน?”
“แผนบ่มเพาะอัจฉริยะใกล้คงตัวแล้ว ผู้อาวุโสท่านนี้น่าจะมาที่นี่ เพื่อชี้แนะอัจฉริยะเหล่านั้น”
