เซี่ยชิงยิ้มรับ “ข้ารับเจตนาดีของบุตรศักดิ์สิทธิ์ไว้แล้ว แต่ข้า ชอบเจ้าหนูเจียงผิงอันผู้นั้นมากกว่า”
เหลียงเซียวหงส่ายหัว “เจ้าโกหกอยู่ เจ้าไม่มีทางลดตัวไปชอบ เจียงผิงอันได้หรอก เขาหาคู่ควรกับเจ้าไม่”
ขณะเดียวกัน หนึ่งบุคคลเดินมาหาเซี่ยชิงพอดิบพอดี
“องค์หญิง”
เจียงผิงอันเปลี่ยนลักษณ์คืนหน้าตาจริง กุมกาปั้นคารวะ
เซี่ยชิงเห็นเจียงผิงอันก็หน้าชื่นตาบาน “เจ้าเด็กตัวเหม็น เหตุใด จึงเพิ่งมา”
นางเมินสายตาคนอื่น ๆ กอดแขนเจียงผิงอันไว้ทันที
“เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยน่ะ”
เจียงผิงอันเกิดความรู้สึกอุ่นร้อนกะทันหัน คิดชักแขนตนออก ทว่าอีกฝ่ ายกอดเขาเสียแน่น มิอาจดึงออกได้เลย
