เซี่ยชิงยิ้มบางพลางปฏิเสธ “มิขอรบกวนบุตรศักดิ์สิทธิ์ เคล็ด วิชาเผ่าวิหคอมตะขอกันมิได้ง่าย ๆ หรอก”
เหลียงเซียวหงเอ่ย “นั่นมิใช่ประเด็น ประเด็นอยู่ตรงที่ข้าอยาก แต่งงานกับเจ้าต่างหาก”
เซี่ยชิงเกลี่ยเส้นผมทัดหลังหู เผยอริมฝี ปากแดงน้อย ๆ “บุตร ศักดิ์สิทธิ์ ข้าบอกก่อนแล้วว่า ข้ามีราชบุตรเขยแล้วนะ”
ใบหน้าของเหลียงเซียวหงปรากฏเค้าดูแคลนอย่างไม่ปกปิด
“เจียงผิงอันนั่นก็แค่มีฝี มือนิดหน่ อย เขานับเป็ นอะไรได้? อัจฉริยะปรากฏและตกตายกันทุกปีอยู่แล้ว”
“คนรากหญ้าเช่นนั้นจะมาเลอค่าสูงศักดิ์เช่นแดนศักดิ์สิทธิ์เทียน เจ๋อของข้าได้อย่างไร?”
“หากเจ้ากับข้าเป็ นคู่บ าเพ็ญ ก็คือการผสานรวมอย่างแข็งแกร่ง ยามข้าขึ้นครองแดนศักดิ์สิทธิ์ เจ้าก็คือฮูหยินประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ เป็ นมารดาแห่งโลกหล้า!”
เหลียงเซียวหงสุดแสนมั่นใจ มิได้ซ่อนความคิดแม้แต่น้อย
