การต่อสู้ที่นี่จะเร่งความเร็วการทาความเข้าใจวรยุทธ ์และ กฎเกณฑ์ได้
ขณะนี้ ที่นี่ถูกแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อแปรลักษณ์ แบ่งเป็ นค่าย อาคมมิติหลายสิบแห่ง และเก็บค่าเข้าประลอง
เพื่อดึงดูดผู้คน ผู้ชนะติดต่อกันจึงมีรางวัล
ผู้ฝึกตนรอบข้างเห็นมีคนเข้าไปในค่ายอาคมที่อวิ๋นหวงอยู่ก็เริ่ม เสวนากันทันที
“มีผู้ท้าทายอวิ๋นหวงอีกแล้ว โง่เง่าจริง ๆ ร่างเทวะวิหคอมตะควบ โลหิตผู้ครองกายาศักดิ์สิทธิ์ ใครจะพิชิตได้?”
“เจ้าไม่เห็นหรือว่าคนผู้นี้คือผู้อยู่ข้างกายบุตรศักดิ์สิทธิ์ของแดน ศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ? ไม่มีทางอ่อนแอแน่นอน”
“ข้าไม่เคยเห็นคนผู้นี้มาก่อน ไม่รู ้เขาเก่งกล้าเช่นไร”
เมื่อเหลียงซีเข้ามาในอาคม เขาก็เชิดหน้ามองหญิงงามตรึงตรา ตรงหน้า กล่าวขึ้นยิ้ม ๆ
“ร่างเทวะวิหคอมตะต้องมาพึ่งโลหิตผู้อื่น ขยะจริงแท้ และผู้ที่ให้ โลหิตนี้แก่เจ้ามา ข้าว่าก็ขยะไม่ต่างกัน”
คู่เนตรงามของอวิ๋นหวงเย็นเฉียบ
จู่ ๆ ก็ถูกล้อเลียน ไม่มีผู้ใดอารมณ์ดีอยู่ได้
เซี่ยชิงตะโกน “นี่ก็แค่กลยุทธ ์ยั่วโมโห อย่าวู่วาม รีบออกมาเร็ว”
เพลิงศักดิ์สิทธิ์ปะทุจากร่างของอวิ๋นหวง นางจับจ้องเหลียงซี อย่างเย็นชา “ข้าอยากรู ้นักว่าวรยุทธ ์เจ้าจะดีเหมือนปากหรือไม่!”
นางเร่งอานาจร่างเทวะ เปลวเพลิงวิหคอมตะแปรเปลี่ยนเป็ นดวง เพลิงพุ่งใส่เหลียงซี
