บทที่ 203 พิชิตหมื่นกฎเกณฑ์
“ข้าโกรธนัก!”
เมื่อเห็นอวิ๋นหวงขัดคาสั่ง ลงมือกับเหลียงซี เซี่ยชิงก็เดือดดาล จนเงื้อหมัดทุบอกเจียงผิงอันไปหลายป้ าบ
“อวิ๋นหวงเคยว่านอนสอนง่าย นางต้องติดนิสัยแย่ ๆ มาจากเจ้า แน่แท้!”
เซี่ยชิงถือโทษเจียงผิงอันโดยไม่คานึงถึงการวางตน
เจียงผิงอันขมวดคิ้วแน่น จ้องมองเหลียงซีไม่วางตา
ในร่างอีกฝ่ายมีอานาจประหลาดบางอย่าง นี่เป็ นครั้งแรกที่เขาได้ พบเจอ
เหลียงซีพินิจเปลวเพลิงวิหคอมตะจู่โจมเข้ามาโดยไม่เลี่ยงหลบ เขาทาเพียงยืนยิ้มอยู่กับที่
เห็นกิริยาของเขา ปวงชนก็ดูงุนงง
“เจ้านี่โง่หรือไร? ร่างเทวะวิหคอมตะน่ากลัวเพียงนี้ ผู้ใดสัมผัส ล้วนมอดไหม้เป็ นเถ้า เขาไม่กลัวตายหรือ?”
“เขามีวิชาป้ องกันสูงล้า เลยไม่กลัวเพลิงหรือไร?”
“แต่แค่เผชิญเพลิงตรง ๆ ก็สิ้นเปลืองพลังมากแล้ว การหลบเลี่ยง สิ้นเปลืองพลังน้อยกว่าเห็น ๆ”
จากท่าทีของเหลียงซี อวิ๋นหวงเองก็นึกสงสัย
เหตุใดคนผู้นี้จึงไม่หลบ?
“อ๊าก!” เปลวเพลิงชวนสะพรึงโหมครอก ท าให้เหลียงซีทรุดลง กับพื้น ส่งเสียงแผดร ้องอย่างเจ็บปวดกึกก้องไปทั่วค่ายอาคม
“???”
เครื่องหมายคาถามปรากฏเหนือหัวปวงชนถ้วนหน้า
เจ้านี่มาขายขาหรือ?
