หน้านี้ใช้ในภายหน้าไม่ได้แล้ว
เลือกหัวข้อยากขนาดนี้ออกมา เขากลายเป็นศัตรูสาธารณะของศาลาเติงเซียนแน่!
ในหมู่ผู้คน มุมปากชิวผิงเซิงยกยิ้มน้อย ๆ
เขารู้ถึงหัวข้อนี้ตั้งแต่ห้าปีก่อนและเตรียมตัวมาล่วงหน้า กระทั่งขอให้บิดาตนช่วยเกลาจนสมบูรณ์แบบ
โจทย์ข้อนี้ไม่มีใครเกินเขาแน่!
ประมุขศาลาสี่ชิวเฟิงเอ่ยขึ้นช้า ๆ “ศิษย์รุ่นพวกเจ้าโชคไม่ดี มาเจอโจทย์แบบนี้เข้า แต่หัวข้อก็สุ่มเลือกมาแล้ว มิอาจเปลี่ยนแปลงได้”
“เราจะเริ่มสร้างวรยุทธ์กันเดี๋ยวนี้เลย ท้ายที่สุด เราจะลงคะแนนตามระดับของวรยุทธ์”
“สิบแต้มสูงสุด ศูนย์แต้มต ่าสุด หนึ่งร้อยคนจะถูกคัดให้ผ่านด่านนี้ไป”
“ระหว่างนี้ ห้ามติดต่อคนนอกให้ช่วยเหลือ หากถูกพบ ก็จะถูกตัดสิทธิ์และขับออกจากศาลาเติงเซียนทันที”
“อย่าพยายามซ่อนจากหูตาของเรา พวกเจ้าทำไม่ได้หรอก”
ศิษย์หลายคนฟื้นจากความตะลึงกับหัวข้อ ใบหน้าของพวกเขาเปี่ยมความรวดร้าวจนใจ
“เฮ้อ~ ข้าหมดวาสนากับวิชาจำแลงเซียนแน่แล้ว ไปดีกว่า”
“คัดแค่ร้อยคน โอกาสหามีไม่ หัวข้อครั้งนี้เข้มกว่าคราวก่อนอีก”
“หากมิใช่อัจฉริยะ ก็อย่าหวังผ่านเลย”
ศิษย์มากมายถอนใจอย่างอับจน ก่อนจะหันกายจรจากอย่างเศร้าใจ
ไม่จำเป็นต้องทดลองก็รู้ ผู้สร้างวรยุทธ์ได้มีไม่มากหรอก
ต่อให้สามารถสร้างวรยุทธ์ธรรมดา ๆ ออกมาได้ ก็มิอาจคว้าชัยเข้าร่วมการประเมินต่อไปก็เสียเวลาเปล่า
เมื่อประกาศหัวข้อ กลุ่มศิษย์ซึ่งเดิมหนาแน่นก็เหลืออยู่เพียงครึ่ง
ยังคงม