และวิชาจำแลงเซียนก็คือโอกาสบรรลุเซียน!
“ตามกติกา เราประมุขสำนักทั้งสิบจะตั้งโจทย์คนละข้อ แล้วจับสลากเลือกมาสามข้อ”
“ทุกท่านตั้งโจทย์เถิด”
เมื่อหนึ่งในประมุขศาลากล่าวเช่นนี้ ประมุขศาลาทั้งหลายต่างโยนดวงแสงสีทองดวงหนึ่งออกมา
ดวงแสงทั้งสิบนี้โรยลงจากฟ้าสู่เหนือศีรษะศิษย์ผู้หนึ่ง
ประมุขศาลาใหญ่กล่าวกับศิษย์ผู้นั้น “เลือกมาดวงหนึ่งสิ”
ร่างของศิษย์ผู้นั้นแข็งเกร็ง ประหม่าอย่างยิ่งด้วยถูกประมุขศาลาสังเกตเห็นเป็นครั้งแรก
เขายกมือขึ้นเลือกดวงแสงดวงหนึ่งอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
พริบตาต่อมา ดวงแสงนั้นก็ระเบิดออก ข้อความตัวใหญ่ปรากฏเรียงรายบนอากาศ
‘หัวข้อ: รังสรรค์วรยุทธ์’
‘เลือกกฎเกณฑ์ใด ๆ แล้วสร้างวรยุทธ์โดยอิงตามอักขระที่ให้ไป’
‘วรยุทธ์โจมตี ประเมินโดยพลังโจมตี วรยุทธ์ป้องกัน ประเมินความแข็งแกร่งของพลังป้องกัน วรยุทธ์ฟื้นฟู ประเมินโดยความแข็งแกร่งของการฟื้นฟู’
‘ระยะเวลา: หนึ่งเดือน’
เบื้องใต้ข้อความเหล่านี้คืออักขระมากมายที่กำหนดให้
เมื่อเห็นโจทย์ข้อนี้ สีหน้าศิษย์เกือบทั้งหมดก็แปรเปลี่ยน
ขอบเขตพวกเขาต ่าเตี้ยเช่นนี้ จะมาสร้างวรยุทธ์ได้อย่างไร!
แถมให้เวลามาแค่เดือนเดียว ย่อมไม่มีทางสร้างอะไรได้
ต่อให้คิดเปลี่ยนเป็นวรยุทธ์อื่นก็ไม่มีหวัง อักขระที่ให้มามีจำกัดต้องสร้างด้วยอักขระที่ให้มานี้เท่านั้น
ศิษย์ผู้เลือกหัวข้อนี้มาสัมผัสสายตามุ่งร้ายอันชวนขนลุกได้ก็ขวัญผวา แทบมุดหน้าแทรกแผ่นดินหนี
จบสิ้นแล้ว
