บางที มีเพียงต้องไปที่นั่น จึงพบเส้นทางเหยียบย่างก้าวที่สอง
เขาเดินอีกเส้นทาง ไร ้ผู้ใดบุกเบิกตรงหน้า มีแต่ต้องประจักษ์ยอด ฝีมือ เผชิญเคล็ดวิชามากกว่านี้ จึงอาจมีโอกาสก้าวต่อไปได้
หากก้าวที่สองมิอาจเยื้องเดิน ไม่ช ้าก็เร็ว ร่างนี้ก็จะวิบัติไม่เหลือ ดี
เซี่ยชิงนั่งบนเก้าอี้ ไขว้เรียวขางดงามแล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึม “หอตาราเทียนเต้าโหดร ้ายอย่างยิ่ง ร่างเทวะตกตายได้ทุกคืนวัน”
“อย่าคิดว่าตนเองแข็งแกร่ง ที่นั่นมีร่างเทวะมากมายดุจสุนัข หลายคนสยบเจ้าแน่นิ่งได้ เมื่อไปหอตาราเทียนเต้าก็ทาตัวเงียบ ๆ หน่อย”
“นอกจากนั้น ยังจะมีการประเมินจากทูตด้วย หากเจ้าไม่ผ่าน เกณฑ์ ก็มิอาจไปยังหอต าราเทียนเต้าได้…”
เซี่ยชิงพูดไม่ทันจบ ก็พบว่าเจียงผิงอันไม่ได้ฟังนางเลย อีกฝ่ าย นั่งบนแท่นฝึ กฝน นากฎเกณฑ์แห่งไม้ออกมาพินิจทาความเข้าใจ แล้ว
“เจ้าท่อนไม้นี่……”
เซี่ยชิงเดือดดาลจนหน้าดาคล้า อยากส่งบาทาไปอยู่ในปากเจ้า เด็กนี่เสียจริง
ในหัวเจ้าเด็กนี่ไม่มีสิ่งอื่นนอกจากการฝึกฝนแล้วหรือ?
ขานางเรียวยาว รูปร่างสมบูรณ์แบบเช่นนี้ ไม่คิดชาเลืองเลยสัก นิดหรือ?
