กำรบรรลุหนึ่งกฎเกณฑ์ใช่จะอ่อนแอเสมอไป แต่เพรำะจดจ่อ มำกกว่ำ จึงอำจแข็งแกร่งกว่ำ
อัจฉริยะมำกมำยในดินแดนลับเห็นหมัดของเจียงผิงอันชก ใส่อวิ๋นหวงอย่ำงไร ้ปรำนี ก็สุดแสนร ้อนใจจนเกือบผรุสวำทมำรดำ
สำรเลวนี่ไม่รู ้จักถนอมบุปผำเอำเสียเลย รุนแรงไร ้ปรำนีกับคน งำมถึงเพียงนี้
แน่นอน พวกเขำกล้ำเพียงก่นด่ำในใจ ไร ้ผู้ใดกล้ำพูดออกมำซึ่ง หน้ำ
อัจฉริยะขอบเขตวิญญำณแรกกำเนิดทั่วทั้งดินแดนลับรวมกัน ยังไม่พอรับฝ่ำมือสองสำมหนจำกเจียงผิงอันได้เลย
ก่อนหน้ำนี้ ยังมีผู้คิดไล่ตำมเจียงผิงอันอยู่ แต่สุดท้ำยก็ประจักษ์ สัจธรรมแล้วทิ้งควำมคิดนี้ไป
ช่วงกำลต่อจำกนั้น อวิ๋นหวงและเจียงผิงอันต่อสู้กันอย่ำงดุเดือด แทบทุกวัน
แต่อวิ๋นหวงไม่เคยชนะเลยสักหน
ทว่ำนำงก็พัฒนำอย่ำงรวดเร็ว เพียงเดือนเศษก็สำมำรถประมือ สูสีกับอวตำรของเจียงผิงอันได้
อีกหนึ่งศึกปิ ดฉำก อวิ๋นหวงผลำญเหงื่อในกำยเป็ นไอ จัด อำภรณ์ตนให้เรียบร ้อย
“ข้ำเริ่มงงแล้ว ว่ำตกลงใครกันแน่มีร่ำงเทวะ”
อวิ๋นหวงหดหู่ใจยิ่ง กระทั่งอวตำรของเจียงผิงอัน นำงยังไม่เคย ล้มได้
อย่ำว่ำแต่ร่ำงจริงของอีกฝ่ ำย ยังมีร่ำงผสำนซึ่งแข็งแกร่งกว่ำอยู่ อีก
“เจ้ำแข็งแกร่งมำกแล้ว”
เจียงผิงอันพูดอย่ำงเคร่งขรึม
ร่ำงอวตำรของเขำมีกำยำศักดิ์สิทธิ์เทียม ใช ้วิชำเทียมเทพ สงครำม ใช้งำนกฎแห่งกำลังและกฎจำนงสัประยุทธ ์ ซ้ำยังใช ้หมัดอู๋จี๋ และอักขระคนเถื่อน
อีกฝ่ ำยไม่พ่ำยก็นับว่ำแข็งแกร่งแล้วจริงแท้
